Przegląd nowości

Chór Orkiestry Paryskiej, czyli 50 lat fascynującej przygody muzycznej

Szczegóły

Opublikowano: niedziela, 25, październik 2026 13:00

Melancholią ustępującą miejsca tanecznemu charakterowi ujmowała część druga, zmysłowością czarowała Scena miłosna, zaś subtelności lekkiej i zdradzającej wirtuozowskie cechy orkiestracji Berlioza zostały atrakcyjnie uwydatnione w części czwartej (Scherzo de la Reine Mab). Wręcz zjawiskowo brzmiał świętujący swoje urodziny chór, w kameralnym składzie w części pierwszej czy podczas interwencji za kulisami, w scenie opuszczania balu przez Capuletich. 

Świetnym pomyslem okazało się nadanie swoistej teatralizacji przemieszczaniu się pełnego składu chóru w trakcie finałowego fragmentu Jetez des fleurs. Otóż po powolnym schodzeniu śpiewających chórzystów z górnego poziomu widowni zajęli oni miejsca za orkiestrą podzieleni na dwie odrębne grupy, aby następnie się do siebie symbolicznie zbliżyć na znak przełamania wrogości pomiędzy rodami Montekich i Kapuletów. Nie zawiedli także soliści z uwodzącą ciepłym i finezyjnie prowadzonym mezzosopranem Marianne Crebassa w partii Julii na czele.

Postać Merkucjo, najwierniejszego przyjaciela Romea, celnie różnicowanymi środkami wokalnymi portretował tenor Julien Henric. Jako ojciec Laurenty wystąpił ceniony bas Jean Teitgen, któremu jednak chwilowa niedyspozycja nie pozwoliła na pełne pokazanie miary swego talentu. Urodzinowy koncert spotkał się z gorącym przyjęciem słuchaczy, którzy szczególnie gromkimi owacjami uhonorowali obchodzących swoje święto chórzystów.

                                                                                   Leszek Bernat

• nast. »