Przegląd nowości

Chór Orkiestry Paryskiej, czyli 50 lat fascynującej przygody muzycznej

Szczegóły

Opublikowano: niedziela, 25, październik 2026 13:00

Równie duże wrażenie wywierają nazwiska występujących z zespołem solistów, na przykład Jessye Norman, José van Dam, Luciano Pavarotti, Kurt Moll, Placido Domingo, Waltraud Meier, Christa Ludwig, Mirella Freni, Martina Arroyo, Frederica von Stade, Stuart Borrows, Dietrich Fischer-Dieskau, Eric Tappy, Christine Eda-Pierre, Cheryl Studer, Margaret Price, Robert Tear, Karl Ridderbusch, Ferrucio Furlanetto, Ruggero Raimondi, Matti Salminen, Nadine Denise, Kathleen Battle, Simon Estes, Barbara Hendricks, Nicolaï Gedda, René Pape, Brigitte Fassbaender, Cecilia Bartoli czy Julia Varady. Należy jeszcze zwrócić uwagę na rozległy i wyjątkowo zróżnicowany repertuar chóru oraz udział niektórych jego członków w spektaklach operowych, podczas których mieli oni okazję rozwijać swoje talenty w zakresie gry scenicznej pod okiem wybitnych reżyserów. Przez wiele lat miałem ogromną przyjemność i zaszczyt uczestniczyć w tej wspaniałej przygodzie artystycznej, a wiele z przytoczonych wyżej wydarzeń i doświadczeń stało się także i moim udziałem. 

Nie sposób opisać rozmaitości fantastycznych wspomnień, z których niektóre szczególnie zapisały się w mojej pamięci. Należą do nich na przykład koncerty w Tel Awiwie w Audytorium Manna, między innymi ze Stworzeniem świata Haydna pod batutą Zubina Mehty i z udziałem Barbary Hendricks, Chrisa Merritta i José van Dama czy występy w nowojorskim Lincoln Center oraz Carnegie Hall, w których wykonywaliśmy pod dyrekcją Barenboima Missa Solemnis Beethovena i La Damnation de Faust Berlioza. Wzruszające było podczas tournée w Indiach spotkanie na stadionie w Kalkucie z publicznością miejskich biedaków, z których niektórzy rozpalali przy dźwiękach Glorii Vivaldiego małe ogniska służące do przygotowania niewyobrażalnie skromnego posiłku. Wciąż niezwykle żywe pozostają wspomnienia koncertów w Japonii, Edynburgu, Berlinie czy paryskie wykonania Niemieckiego requiem pod dyrekcją legendarnego Ericha Leinsdorfa (byłego asystenta Bruno Waltera i Arturo Toscaniniego), Symfonii n°13 „Babi Jar” Szostakowicza pod Barenboimem i z Johnem Tomlinsonem w partii solowej czy Wielkiej mszy h-moll Bacha prowadzonej przez Carlo Maria Giuliniego już u schyłku jego życia (Barbara Bonney, Jard van Nes, Keith Lewis i Rodnay Golfry). Niewyczerpana jest lista moich muzycznych przygód z paryskim zespołem, zatem wspomnę jeszcze tylko o uczestnictwie w realizacjach operowych w paryskim Théâtre des Champs-Elysées: Czarodziejskiego fletu Mozarta w reżyserii słynnego Jean-Pierre’a Ponnelle’a i pod dyrekcją Daniela Barenboima i Lawrence’a Fostera (1987) oraz Zmierzchu bogów Wagnera w reżyserii Daniela Mesguicha i pod batutą Berislava Klobučara (1988). Po śmierci Arthura Oldhama nastąpił okres przejściowy, podczas którego chór prowadzili Didier Bouture i Geoffroy Jourdain, pod artystycznym patronatem dyrygentki Laurence Equilbey, aż do momentu, kiedy na czele zespołu stanął wybitny mistrz chóralistyki Lionel Sow. 

• nast. »