Przegląd nowości

Polsko-albańskie przymierze muzyczne?

Szczegóły

Opublikowano: czwartek, 22, październik 2026 16:07

Drugą część wypełniło poświęcone postaci Anjezë Gonxhie Bojaxhiu oratorium Mendiego Mengjiqiego, związanego z Krakowem kompozytora albańskiego. Jego zachowawczy i eklektyczny styl muzyczny pozwala od razu domyśleć się, iż był uczniem Zbigniewa Bujarskiego. Nie jest to muzyka szczególnie porywająca, choć trzeba przyznać, że momentami zręcznie napisana i zinstrumentowana.

W znacznej mierze naznaczona czynnikiem retorycznym i obliczona na zewnętrzny efekt. Jej dramaturgia polega na przeplataniu numerów choralno-orkiestrowych z ansamblami wokalnymi. W niektórych z nich dosłuchać się można imitacji o z lekka orientalnym rysunku melodycznym (duet altu i tenora).

Mimo że w momencie powstania utwór dotyczył postaci współczesnej, zmarłej zaledwie dwa lata wcześniej, choć z perspektywy lat budzącej coraz liczniejsze kontrowersje, to wykazuje wyraźne znamiona archaizacyjne (fugato). W omawianym wykonaniu głosy żeńskie należały do śpiewaczek albańskich, a męskie (Piotr Kalina i Arkadiusz Jakus) stanowiły polski wkład. Na długo pozostanie mi uszach zjawiskowy, niski głos Ivany Hoxhy, natomiast znaczną ekspresją odznaczało się solo sopranu na tle chóru a cappella w wykonaniu Adeliny Paloji. Skądinąd prawykonanie Homagium Matri Teresiæ miało miejsce właśnie w Krakowie przed 25 laty i pod dyrekcją Wojciecha Czepiela.

                                                               Lesław Czapliński

• « poprz.
• nast. »