Przegląd nowości

Angielski paszkwil na Szkocję

Szczegóły

Opublikowano: wtorek, 20, październik 2026 20:49

Za sprawą odtwórców głównych ról można było skupić się przede wszystkim na poruszającym dramacie protagonistów. Zwłaszcza tytułowy bohater w ujęciu hawajskiego barytona Quinna Kelseya okazał się postacią głęboko tragiczną, mogącą nawet budzić współczucie. Za pomocą zmian artykulacji dźwięku oraz barwy i siły głosu potrafił wyrazić całe bogactwo uczuć targających Makbetem w bardziej już jego monologach niż kawatynach: Mi si affaccia un pugnal! przed królobójstwem oraz Perfidi! All'anglo contro me v'unite! przed ostateczną, rozstrzygającą o jego losach bitwą.

Tym razem Lise Davidsen z różnym skutkiem mierzyła się z partią Lady Makbet, której rozległa tessytura łączy rejestr sopranu dramatycznego z koniecznością posiadania rozwiniętej techniki ornamentacyjnej. W arii „z listem“ Vieni! t'affretta! artystka zaledwie prześlizgiwała się po koloraturach.

Dramatycznym wyrazem odznaczała się romanza La luce langue, efektownie zaś zabrzmiało brindisi (toast) Si colmi il calice, w którym i ozdobniki przybierały tym razem pożądaną potoczystą postać. Scena lunatyczna Una macchia è qui tuttora zaśpiewana została z dużym wyczuciem, ale ja wciąż mam w uszach wielką kreację być może Abigail i Lady Makbet stulecia, a mianowicie Moniki Swarowskiej, a zwłaszcza zakończenie z wyrazistym, stopniowo ściszanym trylem. Poczucia sytuacyjnej grozy w pełni dostarczali tej scenie Marcy Stonikas i Bradley Garvin jako odpowiednio Dama i Doktor. 

• « poprz.
• nast. »