Przegląd nowości

Sen reżysera w pięknych dekoracjach

Szczegóły

Opublikowano: poniedziałek, 19, październik 2026 20:41

Orkiestra jeszcze nie gra, ale jest już, jak podczas prologu (niepotrzebna). W tej premierze trzeba wyróżnić poszczególne warstwy, przede wszystkim rewelacyjną upiornie-klasyczną choreografię sceny baletowej Noc Walpurgii wykonaną we wręcz obłędnie natchnionym stylu przez Jacka Tyskiego. Bardzo ciekawa i wielofunkcyjna jest scenografia samego Michała Znanieckiego przedstawiająca półkolistą, jakby zabytkową widownię teatru, albo cyrkowej areny do walki byków czy też gladiatorów.

Z zewnątrz natomiast widok owego teatru jest ujęty w owalną ramę do starego pamiątkowego zdjęcia, która czasem pozwala solistom wychodzić „do realu”, a Mefisto – Rafał Siwek, jeden z najlepszych śpiewaków w tej operze, nawet sobie zgrabnie wyskakuje ze świata snu, albo legendy, albo literackiej fikcji.

Wśród plusów nie może zabraknąć pochwały dla Małgorzaty Słoniowskiej za piękne, funkcjonalne kostiumy, zarówno legendarne i piekielne, jak też wizytowe suknie i mundury z epoki. Bo współczesne są brane po prostu z magazynu. Od razu widać, że cała historia Fausta, która się przyśniła reżyserowi, ale i librecistom (Jules Barbier i Michel Carrė), jest maczystowska. Kobieta, za którą facet szalał, po upojnej nocy traci swą erotyczną moc. Za zabicie dziecka trafia do więzienia, zaś opinia publiczna ma tylko słowa potępienia, ale nie dla mężczyzny. I jeszcze jeden drobny szczegół. Małgorzata zostaje przekupiona szkatułką z licznymi złotymi precjozami dużej wartości. 

• « poprz.
• nast. »