Przegląd nowości

Północne klimaty: Taniec miłości i śmierci

Szczegóły

Opublikowano: poniedziałek, 05, październik 2026 19:42

Najnowsze widowisko baletowe Opery Śląskiej w pierwszej części nawiązuje do powieści Głód norweskiego pisarza Knuta Hamsuna (scen. i chor. Wiktor Perdek, kost. Oliwia Mazurek, projekcje: Jan Tomicki, światła: Adam Kolarcik), a w drugiej, ułożonej do orientalnej suity symfonicznej Nikołaja Rimskiego-Korsakowa Szeherezada (chor. i reż. Ryszard Bondara, scen. Martyna Kander, światła: Maciej Igielski), pojawia się motyw walki płci, bardziej z dramatów Augusta Strindberga: Panna Julia i Taniec śmierci niż Księgi z tysiąca i jednej nocy, na którą wskazywałby tytuł.

Taniec narracyjny z trudem unosi akcję o charakterze fabularnym, a dodatkowe treści pojęciowej natury, dotyczące procesu twórczego oraz związków pomiędzy rzeczywistością i fikcją, wydają się nieprzekładalne na język czysto wizualny. Skądinąd w libretcie w pierwszym przypadku również daje znać o sobie wątek konfliktu płci: autora i stworzonej przezeń postaci Ylayali oraz niezdolności porozumienia pomiędzy nimi.

O tym, że jest to subiektywna wizja podmiotu opowieści, być może pod wpływem doświadczanego stanu głodu, świadczy scenografia w formie projekcji w tle, kiedy domy tracą swoje ostre kontury i przekrzywiają się, tworząc zmienione kształty. Próba śledzenia przedstawianych wydarzeń, także sugerowanych poprzez streszczenie zamieszczone w programie, odciąga jednak uwagę od samej choreografii, a więc istoty i jądra sztuki baletowej. Obydwa układy stworzone zostały przez dwóch różnych autorów: Wiktora Perdka i Ryszarda Bondarę i wychodzą od technik klasycznych, ale powstałe w oparciu o nie figury często więcej wspólnego mają z akrobatyką, zwłaszcza towarzysząc podnoszeniu partnerek. W ten sposób uzyskiwane zostają malownicze upozowania solistów oraz corps de ballet.

• « poprz.
• nast. »