Przegląd nowości

Beethoven w Korei i Wagner we Włoszech

Szczegóły

Opublikowano: środa, 30, wrzesień 2026 21:22

Wywoływało to we mnie skojarzenie, jakby za pulpitem stanął, gdyby nie uprzedzenia etniczne, Richard Wagner. Być może dlatego, że moje wyobrażenie o tym utworze powstało pod wpływem kształtu, jaki nadał mu Neville Marriner z Academy of St Martin in the Fields, a odwołujący się do stylistyki Elfenmusik, utrwalone następnie przez Krzysztofa Pendereckiego z Sinfonią Varsovią. Co prawda do finałowego Saltarella to jednak nie walkirie zsiadły z rumaków, ale nadal nie dostawało mi pożądanej artykulacyjnej zwiewności.

Najwiecej wdzięku posiadał Menuet w tempie Con moto moderato, z bez zarzutu strojącymi waltorniami w triu. Po głębszym zastanowieniu doszedłem jednak do wniosku, iż może nie należy się przywiazywać do pierwszych słyszanych wykonań jako absolutnych wzorców interpretacyjnych? I pozostać otwartym na nowe ujęcia. Być może Jarosław Szemet chciał uzyskać spójność z Beethovenem i stąd charakterystyczne dla tamtego zdecydowane, wyraziste rysy nadane Mendelssohnowi? I pozostał pod tym względem konsekwentny.

Poza tym bardziej koncentrował się na stronie formalnej, niż ewentualnych asocjacjach programowych, eksponując na przykład w Allegro vivace ustępy przetworzenia utrzymane w technice polifonicznej. Niewątpliwie Jarosław Szemet stanowi silną indywidualność artystyczną. Dodatkowym jego atutem jest smukła, wysoka sylwetka w nienagannie skrojonym i doskonale leżącym tym razem surducie, a wszystko to wsparte powściągliwą techniką manualną. A pozostawił po sobie dobre wrażenie za sprawą orkiestrowego bisu, autorskiego opracowania na smyczki dwóch fortepianowych Impromptu op. 5 Jeana Sibeliusa, wynagrodzając w ten sposób wszystkie zastrzeżenia związane z Mendelssohnem. Szlachetny dźwięk, solidnie oparty w instrumentach, ostatecznie przechylił szalę na rzecz romantycznej ekspresji i na długo zapamiętany zostanie przez publiczność.

                                                                              Lesław Czapliński

• « poprz.
• nast. »