Przegląd nowości

47. Festival d’Ambronay – siła muzyki w niestabilnym świecie

Szczegóły

Opublikowano: niedziela, 04, październik 2026 16:15

Na festiwal dotarłem dopiero na trzeci, czyli ostatni weekend, który otworzyła dyrygentka Camille Delaforge, prowadząca swój zespół wokalno-instrumentalny Il Caravaggio, powołany do życia w 2017 roku. Przygotowany przez nią program, opatrzony hasłem Musica Regalis, wprowadził element sensoryczny, zajmująco pokazując związek dawnej muzyki z architekturą miejsc, w których ona niegdyś rozbrzmiewala. Dyrygentka zaprojektowała wciągającą spacjalizację dźwięku, zajmując miejsce na podium umieszczonym w centrum nawy głównej.

Na wprost znajdowały się dwa symetrycznie usytuowane chóry oraz instrumentalny ansambl. Po jednej i drugiej stronie nawy pojawiły się zaś na podwyższeniach dwie grupy solistów. Na wstępie, przy znacznie stonowanym i tym samym tworzącym tajemniczą atmosferę oświetleniu, na tle ciągłego brzmienia wiolonczel rozległ się dochodzący z oddali i stopniowo się przybliżający śpiew barytona Guilhema Wormsa. Kiedy zwiększono natężenie światła, chórzyści zajęli miejsca na poszczególnych podiach, co pozwalało nadać kolejnym wykonaniom fascynującą przestrzenność.

Prowadzony przez nich muzyczny dialog ustępował niekiedy miejsca bardziej intymnej atmosferze, kiedy wszyscy śpiewacy gromadzili się wspólnie na głównej scenie. Po Tabescere me fecit François Couperina i antyfonie Ave Maris Stella mogliśmy się wsłuchiwać i niemalże fizycznie wczuwać w kolejne części Mszy na cztery chóry Marc-Antoine’a Charpentiera. Niezwykłym dramatyzmem emanowały utwory Antonio Lotiego Crucifixus i przeznaczone na głosy żeńskie Miserere Louisa-Nicolasa Clérembault. 

• « poprz.
• nast. »