Przegląd nowości

Zeffirelli w Arenie. Teatr, który wciąż żyje

Szczegóły

Opublikowano: środa, 30, wrzesień 2026 21:18

A jednak w obu przypadkach trzeba odnaleźć tę samą Aidę – kobietę uwikłaną między miłością, wojną, władzą a własną tożsamością. W tej samej inscenizacji Zeffirellego wystąpiła w tym sezonie również Aleksandra Kurzak, która zaśpiewała tę partię 30 lipca oraz 9 i 23 sierpnia. W dyskusjach po spektaklach pojawiało się pytanie, którego chyba nie da się uniknąć, oglądając dziś przedstawienia Zeffirellego: czy jego teatr się nie zestarzał?

Współczesna opera coraz częściej korzysta z języka oszczędnego, abstrakcyjnego, czasem świadomie odchodzącego od dosłowności. Zeffirelli pozostaje po drugiej stronie tego nurtu. Nie ukrywa świata przedstawionego, lecz przeciwnie – chce go zbudować przed oczami widza z możliwie największą precyzją. Jego teatr jest pełny, kolorowy i monumentalny. 

W Weronie ten język nadal działa. Być może dlatego, że Arena sama jest miejscem, w którym skala ma znaczenie. Nie chodzi tylko o liczbę widzów czy rozmiar sceny. Chodzi o doświadczenie wspólnego uczestniczenia w wielkim widowisku. Zeffirelli rozumiał tę potrzebę i potrafił ją wykorzystać, nie rezygnując przy tym z opowiadania historii konkretnych ludzi. Jego teatr może wydawać się dzisiaj nadmiarowy, ale właśnie w Arenie ten nadmiar znajduje swoją przestrzeń. Może więc pytanie o to, czy Zeffirelli jest jeszcze współczesny, nie jest właściwie najważniejsze. Jego przedstawienia nie muszą być współczesne w sensie języka artystycznego. Ważniejsze jest to, czy nadal potrafią działać na widza. 

• « poprz.
• nast. »