Przegląd nowości

Kocham balet, ale nie hałas noise'a

Szczegóły

Opublikowano: wtorek, 23, czerwiec 2026 14:53

Jeśli chodzi o stronę muzyczną spektaklu Kocham Balet firmowanego przez Teatr Komuna Warszawa, a wykonywanym na Festiwalu OFF Rzeszów w choreografii Ramony Nagabczyńskiej, to składa się ona z trzech części. Pierwsza przebiega w absolutnej ciszy, a cztery tancerki – wykonawczynie, dziś uznane choreografki i performerki, tworzą dosyć karkołomne dla niewyćwiczonego ciała figury świadczące, że po 20 latach od zakończenia przygody z baletem są nadal świetnie rozgimnastykowane i lata (8) spędzone niegdyś w szkołach baletowych pozostawiły im na trwałe rozciągliwość stawów.

Część druga to ruchy taneczne przebiegające w myśl zasad baletu klasycznego z pewnymi elementami pantomimy wykonywanej do muzyki z jednego tylko utworu Saint-Saensa Łabędź, ogniwa suity Karnawał Zwierząt. Sama muzyka jest tutaj trochę zniekształcona, elektronicznie zaburzona i „rozwodniona”, poza tym metodą montażu, przesterowania i zapętlenia ciągnie się pewnie dziesięć razy dłużej niż oryginalna kompozycja, wykorzystywana w klasycznych układach baletowych jako Umierający łabędź. Był to w istocie 100 lat temu krótki utwór choreograficzny stworzony dla baleriny rosyjskiej Anny Pawłowej. Wtedy to z wesołej muzyki skomponowanej dla dzieci powstała baletowa wersja raczej smutna i melancholijna. W spektaklu Kocham balet ów „łabędź” sugerował niezwykle długą i żmudną drogę, którą tancerki osiągają doskonałość, jednocześnie próby i ćwiczenia różnych standardowych ruchów i figur baletowych może się na dłuższą metę wydawać nieco infantylne, jak zresztą dla wielu osób takim jest cały balet tzw. klasyczny, w którym jedną z rutynowych figur jest stawanie na puentach, chodzenie, podskakiwanie, unoszenie się itd.   

• « poprz.
• nast. »