Przegląd nowości

Kompleks Hamleta albo Polska jak Dania

Szczegóły

Opublikowano: poniedziałek, 01, czerwiec 2026 21:29

Do Kopenhagi zaś jeździ się w celach rekreacyjnych. Przez pierwszą część towarzyszy akcji muzak, a więc nieprzerwana ilustracja muzyczna Aleksandra Grudnia: akustyczna lub elektroniczna. Tworzy ona niezbędny klimat, pozwalający unieść spektaklowiec „Hamlet“ na powierzchni słów, przydając im wagi i siły wyrazu. Jak już wspomniałem, przedstawienie w znacznej mierze ufundowane jest na osobowości Kamila Pudlika, balansującego na dwóch planach, pomiędzy postacią a własnym obserwatorem, wskutek czego tworzy się przyciągające uwagę napięcie.

W roli wspomnienia Ojca pojawia się Zbigniew S. Kaleta, z którym wiązałem kiedyś nadzieje na wyłonienie się czołowego aktora Starego Teatru. Zrazu wiele wskazuje na pierwszoplanowe znaczenie Ofelii (Paulina Kondrak) jako swoistej mistrzyni sceniczno-muzycznej ceremonii, skoro jej śpiew rozpoczyna przedstawienie. Wprowadzającej, między innymi za sprawą charakteryzacji, niepokojącą mroczność nieprzeniknionej dla mężczyzn kobiecości.

Można zatem było spodziewać się przepisania klasycznego tekstu z kobiecej perspektywy. Z czasem jednak postać ulega postępujacej marginalizacji. Gdy w drugiej części spektaklu zabraknie dominujacego pierwiastka muzycznego, niebezpiecznie osiądzie on na mieliźnie, odsłaniając niekiedy rafy pozornej tylko głębi tekstu. Zwłaszcza że mamy do czynienia z rudymentami sytuacji fabularnych. A tak dobrze się zapowiadało...

                                                                       Lesław Czapliński

• « poprz.
• nast. »