Przegląd nowości

Plagi egipskie w operze

Szczegóły

Opublikowano: wtorek, 19, maj 2026 21:25

Boki i tył wyłożone zostały piankową wykładziną. Przy okazji warto zauważyć, iż w ostatnim akcie okazuje się, gdy para kochanków wynurza się z zapadni w tyle sceny, że odznacza się ona wyjątkową głębią. O ile czeska reżyseria operowa w odniesieniu do psychiki postaci i wynikających z tego sytuacji cechuje się niezwykłą precyzją, logiką i konsekwencją, o tyle w zakresie operowania tłumami w scenach zbiorowych pozostaje dość bezradna.

Szczególnie mający posiadać skoordynowany i rytmiczny charakter ruch żydowskich uciskanych przybiera niekiedy formę groteskowego podrygiwania, niewiele mającego wspólnego z o wiele późniejszymi, chasydzkimi technikami wprowadzania się w stan ekstazy za pomocą miarowego kołysania się w pieśniach bez słów niggunim. Dynamizowaniu akcji zarówno w przypadku pojedynczych postaci, jak ich zespołów, służy natomiast wprawianie w ruch obrotowej sceny.

W finale opuszczony zostaje z nadscenia owalny kształt z drutu kolczastego, mogący kojarzyć się z cierniową koroną, a zatem przekraczający go Żydzi w trakcie przejścia przez Morze Czerwone z podtytułu opery dokonywaliby konwersji na chrześcijaństwo?, czy też należałoby dopatrywać się w tym nawiązania do obozowych ogrodzeń i bynajmniej nie biblijnego ocalenia, lecz metafory Zagłady? Niezależnie od tego, światem tym rządzi operowa umowność i odtwórca syna faraona jest prawdopodobnie starszy od swoich scenicznych rodziców. 

• « poprz.
• nast. »