Przegląd nowości

„Zmartwychwstanie“ Mahlera sakralnie oprawione

Szczegóły

Opublikowano: sobota, 02, maj 2026 04:11

Nawiązano przede wszystkim do formuły ubiegłowiecznych widowisk światło i dźwięk, a więc przebiegowi muzycznemu towarzyszyły rzeźbiące przestrzeń snopy tego pierwszego, niektóre z nich wydobywające detale wystroju, zabarwiając je w tonacjach purpurowej i błękitnej.

Dramaturgię II Symfonii c-moll, od wykorzystanego w finale tekstu Friedricha Gottlieba Klopstocka zyskującej miano Zmartwychwstania, dyrygent zawarł pomiędzy wizją przedchrześcijańskiego Święta Zmarłych z II części Mickiewiczowskich Dziadów, którą kompozytor poznał w przekładzie Siegfrieda Lipinera, a Sądu Ostatecznego z początku finału.

Pierwsze ogniwo Allegro maestoso, powstałe jako samodzielny poemat symfoniczny Totenfeier (Święto zmarłych), pod batutą Rafała Janiaka zyskało teatralne znamiona i wymiar za sprawą znacznej rozpiętości dynamicznej pomiędzy forte fortissimo a piano, a także wyrazistemu gestowi dyrygenckiemu. Uspokojenie przyniosło utrzymane w rytmie ländlera i stanowiące rodzaj intermezza Andante moderato, artysta bowiem nie skorzystał z sugestii Mahlera, by po pierwszej części zejść z estrady na pięć minut, by w ten sposób oddzielić i zaznaczyć odrębność kolejnych, dokomponowanych później ogniw. Następujące trzy ostatnie grane są attacca. Kolażowe Scherzo z nawiązaniami do ówczesnej muzyki popularnej, w tym motywów klezmerskich, pozbawione zostało przejaskrawień, mogących w przypadku przesady niebezpiecznie zbliżać się do granicy dobrego smaku.

• « poprz.
• nast. »