Przegląd nowości

Kapelmistrzyni Łyniw

Szczegóły

Opublikowano: poniedziałek, 27, kwiecień 2026 21:33

Trochę zabrakło mi natomiast demonicznych rysów Scherza, a to ze względu na położenie nacisku przede wszystkim na jego urodę  brzmieniową i złagodzenie kontrastu z bardziej rozlewnym i szerzej płynącym triem. Co prawda nie wszystko w tym wykonaniu było perfekcyjne. W skrajnych częściach momentami odczuwało się pewną nerwowość, co usatysfakcjonowałoby George'a Bernarda Shawa, że muzycy okazali się jednak ludźmi. Trudno uwierzyć, że było to pierwsze zmierzenie się dyrygentki z tym dziełem.

Chyba wyrasta nam wybitna interpretatorka twórczości tego kompozytora? Na wzór metafory Mahlera udało się jej w oparciu o niekompletną partyturę Brucknera zbudować z dźwięków w pełni wystarczalny, spójny świat, choć samemu kompozytorowi nie dane było domknąć go finałem. Pierwszą część wypełnił II Koncert fortepianowy na lewą rękę op. 28 Siergieja Bortkiewicza, twórcy o wielokulturowych korzeniach, mogącego zatem uchodzić przede wszystkim za Europejczyka.

To jeden z tych utworów powstałych na zamówienie Paula Wittgensteina, brata Ludwiga, który stracił prawą rękę na pierwszej wojnie. I właśnie ten najbardziej go zadowolił. Posiada on charakter fantazji o łukowej budowie. Dwudziestopięcioletni pianista ukraiński Iłla Owczarenko położył głównie nacisk na monumentalne i wirtuozowskie znamiona tej partytury, te ostatnie najpełniej dochodzące do głosu w kadencjach. Stąd swą liryczną naturę ujawnił dopiero w danej na bis lisztowskiej transkrypcji schubertowskiej pieśni Litania.

                                                                           Lesław Czapliński

• « poprz.
• nast. »