Przegląd nowości

Rzeźbienie światłem

Szczegóły

Opublikowano: sobota, 18, kwiecień 2026 11:55

Akcja polega na nieustannej grze pomiędzy zbiorowością a wyodrębniającymi się z niej jednostkami, najczęściej łączącymi się w pary. Stąd numery solowe przeplatają się z tymi zespołowymi z udziałem corps de ballet, utrzymując pomiędzy sobą chwiejną równowagę. Poprzez obraz jednoczenia się wspólnoty, kiedy tancerze zajmują miejsca wokół prostokątnego stołu odprawiając jakiś im tylko znany obrzęd, po finałową wizję trwania na przekór wszelkim przeciwnościom, z baleriną kołyszącą się niczym wahadło ponad piramidą utworzoną z ciał i zasnuwaną przez opary pełgającego dymu.

Skojarzenie z metronomem stanowi zarazem powrót do idei muzyki, opartej jak kosmos na matematycznych proporcjach, a zatem stanowiącej jego zasadę. Bardziej uniwersalne przesłanie niesie druga część, prozaicznie zatytułowana Bedroom Folk, w której właśnie światło (Thierry Dreyfus) z tytułu rzeźbi w przestrzeni i dekoracjach oraz przede wszystkim w ciałach tancerzy. To ono tworzy z nich formy podlegające metamorfozom, a także zmienną kolorystykę spektaklu. Pulsującą niczym ostinatowa, elektronicznie generowana oprawa dźwiękowa.

Czternaścioro tancerzy uformowanych jest w dwa rzędy, przy czym ci z drugiego są do pewnego stopnia cieniami-sobowtórami tych z pierwszego. Tu nic nie trwa, lecz podlega nieustannym przekształceniom. Tak rozumiana materia rządzi się sobie właściwymi prawami. Można jedynie odczuwać podziw dla jej estetycznych walorów. Supernova to widowisko, w którym taniec posiada czysto dekoracyjny charakter, przemawiający przede wszystkim do zmysłów, głównie za sprawą  swej autonomicznej  urody i ekspresji.

                                                                       Lesław Czapliński

• « poprz.
• nast. »