Przegląd nowości

Rzeźbienie światłem

Szczegóły

Opublikowano: sobota, 18, kwiecień 2026 11:55

Dana na inaugurację XXVIII Łódzkich Spotkań Baletowych premiera Supernovej Teatru Wielkiego stanowi dyptyk złożony z dwóch kontrastowych ogniw, choć obydwa utrzymane są w stylistyce dance moderne, polegającej między innymi na stawianiu całej stopy zamiast wspinania się na puenty baletek. Stąd bardzo częste obywanie się bez nich i tańczenie boso.

Moja Babcia, mająca okazję oglądania na żywo Isadory Duncan, prekursorki tego kierunku, opowiadała, że gorszyła ówczesną publiczność nie muślinowa materia narzucona na nagie ciało, ale właśnie bose stopy baleriny. Supernova to przede wszystkim apologia ruchu jako źródła życia. Ale i esencji muzyki i tańca, będących tamtego artystycznymi manifestacjami.

Pierwsza część Echoes w układzie Jacka Przybyłowicza za sprawą kostiumów posiada zalążki czy też rudymenty fabularnych asocjacji. Ujednolicone stroje tancerzy, krojem i dominującym zielonym kolorem przypominające nieco te dwóch ostatnich mężczyzn, którzy przetrwali w Seksmisji, ale i tropikalne uniformy, kojarzące się z ekspedycjami wyruszającym na podbój nieznanych lądów, czy też pionierami-kolonistami  zagospodarowującymi bezludne tereny lub wydzierane nieokiełznanej dotąd naturze bądź ich pierwotnym mieszkańcom. Wskazywać na to mógłby sztandar, pod którym zbiera się gromada zdobywców, by dokonywać kolejnych podbojów cudzych ziem, a wraz z rozwojem technologii i poznania może także wszechświata. 

• « poprz.
• nast. »