Przegląd nowości

Sprawdzian z „Lalki”

Szczegóły

Opublikowano: sobota, 28, marzec 2026 16:43

W ogólności poszczególne epizody zaczerpnięte z powieści Prusa zestawione z teraźniejszym kontekstem, są paliwem do nieustannej kpiny. Dostało się nawet II Programowi Polskiego Radia oraz stołecznej Filharmonii, za cenzurowanie wszelkich przejawów rosyjskiej muzyki (zostało to przełamane po zmianie dyrekcji w Narodowej).

Wielki napis nad sceną zachęca jednak publiczność szczególnie ciętą na muzyczność rosyjską, do opuszczenia sali w czasie bardzo głośnej emisji utworu Sergiusza Prokofiewa Montecchi i Capuleti. Nawet domniemane zasługi powstańcze Wokulskiego, tak delikatnie zaznaczone w książce, tutaj ukazywane są w dosyć podejrzanym świetle, kiedy rzeczony polski patriota odsłania swoje cztery litery, aby ukazać odmrożone rejony na Syberii. Wspomina się mimochodem także o czerwonych, odmrożonych dłoniach. Tak czy inaczej tożsamość Wokulskiego jest dosyć podejrzana, a jego interesy związane z dostawami dla (wrogiej) armii, jeszcze bardziej.

Postać Suzina, przyjaciela naszego biznesmena, pachnie zanadto Putinem, a może i Epsteinem, tatuś Izabeli (Robert T. Majewski) ma także dosyć dwuznaczne inklinacje, wreszcie odwieczny konflikt płci, feministki kontra patriarchat, ukazany jest wręcz jako cyrkowa klaunada. Od początku do końca przedstawienia przeszłość i teraźniejszość przenikają się bez patosu i sentymentu, raczej z nutką ironii i kpiny. Ale jako temat do nieustającej dyskusji o Polsce, wydają się wręcz idealne.

                                                                         Joanna Tumiłowicz

• « poprz.
• nast. »