

































GaleriaT. Shebanova gra - Pory roku Czajkowskiego
Wydarzenia |
Szukaj w Maestro |
||
|
|
|
||
Przegląd nowości„Don Pasquale”Donizettiego w Kopenhadze: czyli u schyłku opery buffo
Strona 2 z 4
Akcja opery jest tak samo nierealna i zwariowana, jak we wszystkich operach tego gatunku, korzeniami sięgających ludowej tradycji comedia del arte. Bogaty, acz podstarzały kawaler, Don Pasquale, ma bratanka, Ernesto, którego chce ożenić z bogatą, lecz nie najmłodszą kobietą. Ernesto kocha Norinę i odrzuca propozycje wuja, który go z miejsca wyrzuca ze swego domu. Wówczas Don Pasquale postanawia sam się ożenić i wyprodukować dzieci, które ożywią jego starość.
W akcje wkracza „lekarz” Malatesta, który przygotowuje intrygę mającą na celu pokrzyżowanie planów Don Pasquale. Przedstawia starcowi swą rzekomą siostrę, Sofronię, byłą zakonnicę, którą jest lekko przebrana w inne ciuszki Norina. Dochodzi do małżeństwa (z fałszywym notariuszem) i zaraz potem niewinna i słodka dziewczyna zamienia się w istną furię, która terroryzuje męża.
Aż jemu się wszystkiego odechciewa i Norina może poślubić Ernesto. Wszystkie postacie są w dużej mierze szablonowe: bogaty starzec, któremu marzy się młoda żona, intrygant, potrafiący odwrócić kota do góry ogonem, młodzi, nieszczęśliwie zakochani, którzy na końcu mogą się jednak pobrać. Jak zwykle w tym gatunku wystarczy zmiana sukienki, żeby już nie można było kogoś rozpoznać, dużo jest też biegania, szybkiego, paplającego śpiewu i niewybrednych efektów. Jest tu jednak dość dużo wstawek lirycznych, przede wszystkim w rolach młodych kochanków. |
|||
|
Maestro jest tytułem jakim honoruje się najwybitniejszych muzyków wirtuozów dyrygentów śpiewaków i nauczycieli. Właśnie im oraz podążającym za ich przykładem artystom poświęcona jest ta strona |
|||
| 2006 Copyright © Wiesław Sornat (R) All rights reserved MULTART | |||