Przegląd nowości

Najdotkliwsze są chwile ciszy

Szczegóły

Opublikowano: środa, 04, marzec 2026 21:23

I tak to leci przez całe przedstawienie. Mamy tutaj popisy znakomitej gry aktorskiej, w której przewodzi żona głównego „oskarżonego” Leigh Hodges grana przez Katarzynę Dąbrowską. Znakomicie partneruje jej syn Nicolas Hodges. To Jan Scardina, student Akademii Teatralnej, który świetnie, z pełną swobodą i naturalnością odtwarza postać trochę narwanego, trochę buńczucznie zbuntowanego, trochę bezbronnego, ale też szanującego matkę wyrostka.

Pozostałe postacie mniej lub bardziej wiarygodnie tworzą tło dla tej pary. Może jeszcze Tom, Szymon Mysłakowski, gdy otrząśnie się jakoby z więziennej traumy, pokazuje że cieszy go puszczana z radia muzyka, podskakuje, podśpiewuje i to też jest naturalne. A cała sprawa, niby importowana z USA sztuka amerykańskiej dramatopisarki, odnosi się wprost do naszych czasów i naszego ekosystemu. Choćby do młodzieży, z którą coraz gorzej radzi sobie szkoła i rodzice. Odnosi się też do „hejtu”, który współcześnie jest tak łatwo rzucany.

Może trzeba pomyśleć o krzywdzie, która jest adresowana do „niby winnego”, a rozlewa się na całą jego rodzinę. Może to trzeba potraktować jako gwizdek alarmowy, choć publiczność sceny w Baraku jakby nie dostrzega naszej specyfiki. Na widowni, gdzie jest kilku ludzi z branży, są też przedstawiciele elity krytyków teatralnych, śmiechy dotyczą wyłącznie sytuacji, gdy ktoś gra pijanego i jeszcze dolewa sobie alkoholu do szklanki. Nie dotarło, że to nic wesołego? Sztuka wymaga pogłębionej refleksji.

                                                             Joanna Tumiłowicz

• « poprz.
• nast. »