

































GaleriaT. Shebanova gra - Pory roku Czajkowskiego
Wydarzenia |
Szukaj w Maestro |
||
|
|
|
||
Przegląd nowości„Eugeniusz Oniegin” w Opéra national de Paris
Strona 3 z 4
I dopiero w akcie trzecim reżyser zamienia krajobraz rosyjskiej przyrody na przykuwające wzrok przepychem wnętrze petersburskiego domostwa księcia Gremina, w którym odbywa się wydany przez gospodarza wielki bal. Ciekawym, choć tylko dwukrotnie wykorzystanym, pomysłem jest użycie małej ruchomej platformy, której przybliżanie lub oddalanie pozwala na zajmującą zmianę perspektywy akcji.
Nie do końca natomiast przekonuje sposób, w jaki Fiennes prowadzi grę aktorską. Albowiem obok intrygujących epizodów, jak wspomniana scena pisania listu, pojawiają się także momenty rozczarowujące konwencjonalną statycznością. Pełnej satysfakcji dostarcza natomiast poziom wokalny wszystkich solistów, z Borisem Pinkhasovitchem na czele.
Swoim ciemnym i mocnym barytonem kreśli on sugestywnie postać Oniegina, może nieraz zbyt chłodnego i zdystansowanego, ale pewnie tak sobie tego bohatera wyobraża reżyser. Na gorący aplauz publiczności zasługuje młody ukraiński tenor Bogdan Volkov, w roli Leńskiego, dysponujący ciepłym, lirycznym i wrażliwie cieniowanym głosem. Swoim zjawiskowym wykonaniem ostatniej arii z drugiego aktu wywołuje on u słuchaczy szczere wzruszenie. Rozległą skalę emocji wznieca także wcielająca się w rolę Tatiany Ruzan Mantashyan. Armeńska sopranistka przejmująco oddaje szczerość i delikatność uczuć ulegającej pierwszym miłosnym porywom dziewczyny, cynicznie zlekceważonej przez Oniegina. |
|||
|
Maestro jest tytułem jakim honoruje się najwybitniejszych muzyków wirtuozów dyrygentów śpiewaków i nauczycieli. Właśnie im oraz podążającym za ich przykładem artystom poświęcona jest ta strona |
|||
| 2006 Copyright © Wiesław Sornat (R) All rights reserved MULTART | |||