

































GaleriaT. Shebanova gra - Pory roku Czajkowskiego
Wydarzenia |
Szukaj w Maestro |
||
|
|
|
||
Przegląd nowościNa linii strzału... - Boska komedia. Postscriptum
Strona 2 z 3
W takiej sytuacji najcięższa rola przypada przez większą część czasu milczącemu partnerowi, w tym przypadku Danielowi Olbrychskiemu jako Konradowi, kiedyś najbliższemu przyjacielowi, a może i więcej, skoro stara Nini przywołuje słowa matki Henrika o najlepszym związku, choć ten się od tego potem zdecydowanie odżegna. Musi zatem wyłącznie środkami pozawerbalnymi wyrażać swoje reakcje na słowotok adwersarza: ruchami oczu, mimiką, drobnymi gestami.
Czterech potrzeba do brydża. W dramacie, na dodatek traktującym o miłosnym trójkącie, przydałaby się trzecia postać i to kobieca. Musi ona jednak stawać przed oczyma widzów w formie pośredniej, przywoływana wyłącznie przez mężczyzn, skoro od dwudziestu już lat spoczywa w grobie. Na otarcie łez na początku i końcu pojawia się wspomniana dawna piastunka Nini w osobie Mai Komorowskiej.
Jakby zastygłej w manierze sprzed lat czyli bohaterki Za ścianą Krzysztofa Zanussiego. W oparciu o fotosy wydaje mi się, że bardziej odpowiednia w tej roli jest występująca w niej na zmianę Anna Seniuk? W ogóle momentami można odnieść wrażenie, że do pewnego stopnia obcujemy z maskami zdjętymi przed laty. Diamentami, które pozostały w popiele po wygasłym żarze? Można też zastanawiać się na ile wiek bohaterów przywoływany jest środkami aktorskimi, a na ile wynikiem kondycji samych wykonawców. |
|||
|
Maestro jest tytułem jakim honoruje się najwybitniejszych muzyków wirtuozów dyrygentów śpiewaków i nauczycieli. Właśnie im oraz podążającym za ich przykładem artystom poświęcona jest ta strona |
|||
| 2006 Copyright © Wiesław Sornat (R) All rights reserved MULTART | |||