Przegląd nowości

Romantyzm ujęty w klasycyzujące ramy

Szczegóły

Opublikowano: czwartek, 29, styczeń 2026 21:09

Taki był program piątkowego koncertu krakowskich filharmoników pod dyrekcją Michała Klauzy, od tego sezonu ich dyrektora artystycznego. Zostanie on powtórzony nazajutrz oraz zaprezentowany w niedzielę w Tarnowie. W ten sposób powraca się do praktyki z lat 70. comiesięcznych występów w drugim mieście Małopolski.

Na początek dano Symfonię G-dur Jana Engela, osiemnastowiecznego kompozytora związanego z kapelą katedry św. Jana w Warszawie. Jedyny portret, jaki po sobie pozostawił, to utwory, które przetrwały do naszych czasów, gdyż nie dysponujemy żadnymi jego podobiznami.

Dzięki lekkiej, „mozartowskiej“ artykulacji wydobyto z otwierającego ją Allegra assai cały jego klasyczny wdzięk z właściwym zarazem dla niego pulsem. Spokojnie płynące Andante zawieszone zostaje jakby w zapytaniu, a niewielkich rozmiarów Presto sprawia wrażenie z konieczności dopisanego, pozostając w dysproporcji wobec poprzedzających je ogniw. Czy można zaryzykować twierdzenie, że, gdyby Mozart żył w XX wieku, to komponowałby jak Francis Poulenc? Jego utwór, skromnie określony jako Sinfonietta, powstał na brytyjskie zamówienie i w charakterze punktu odniesienia wskazano twórcy Symfonię „Klasyczną" Prokofiewa.

• « poprz.
• nast. »