Przegląd nowości

Pierwszeństwo kompozytora nad innymi w operze

Szczegóły

Opublikowano: poniedziałek, 27, październik 2025 18:00

Przy okazji dane jest nam przekonać się na własne uszy, jaki wpływ na muzykę wywierać może scenografia (dekoracje zaprojektował Simon Lima Holdsworth). Otóż w prologu scena zabudowana jest w niedużej odległości od jej progu, z wąskim przejściem wiodącym w głąb po środku. W ten sposób powstaje idealne pudło rezonansowe, korzystnie wpływające na akustykę, a zwłaszcza dobrą słyszalność i pogłębione brzmienie solistów. We właściwej akcji mitologicznej ściany przesuwają się w głąb i dźwięk już nieco ucieka na boki i gorzej dociera na widownię. Tu dla reżysera operowego, myślącego kategoriami muzycznymi, a nie wyłącznie o swoim udziale, pozostaje pole do działania, by w zależności od wymogów partytury odpowiednio ustawiać śpiewaków, wysuwając ich na przykład na proscenium. W znacznej mierze tak właśnie postępuje Ido Ricklin. Nie do końca określony jest czas akcji.

Rozwiązania sytuacyjne i kostiumy Orena Dara w znacznej mierze wskazywać mogą na nasze (porozumiewanie się Nauczyciela Muzyki za pomocą telefonu komórkowego, słuchawki w uszach Ochmistrza, plażowe negliże tancerzy). Zwłaszcza na początku historii mitologicznej występuje nieco natrętna aktualizacja Ariadny jako pacjentki szpitalnego oddziału ze wszystkimi jego dosłownymi utensyliami. A znajdująca się w tle jej grota i wszystko, to co się potem wydarzy, stanowić może wizję wywołaną przez chorobę i leki. Gdy nie tyle rodzą się demony, ile władzę obejmują twory nieświadomości, na co mogłoby wskazywać pojawiające się w finale, a opuszczone ze sznurowni przedmioty z zegarem budzącym skojarzenie z Dalim. Choć z drugiej strony mogą oznaczać pozostałości po cywilizacji i wysokiej kulturze, unoszące się na oceanicznych wodach po globalnej katastrofie (wojnie?), skoro umocowane są do ratunkowych kół? Jak to nieraz bywa, niektóre rozwiązania i pomysły są szczęśliwsze - unosząca się w górze postać towarzysząca występowi trupy Truffaldina, a Zerbinetta na początku swego występu, niczym Wenus Botticellego, ukazująca się na tle muszli. 

• « poprz.
• nast. »