Przegląd nowości

Avdeeva-Chorzelski 2:1

Szczegóły

Opublikowano: sobota, 06, wrzesień 2025 11:00

Utwór odnalazł pianista i działacz muzyczny Maciej Grzybowski, a moi znajomi i przyjaciele Marysia i Sławek Bychawscy, wprowadzili je do komputera i tak powstał cywilizowany zapis nutowy. Muzyka to dosyć dziwna, z jednej strony spontanicznie rozwijająca różne wątki już po wypadnięciu z jarzma systemu dur-moll. Z drugiej strony nie dająca się przyrównać do żadnego ze współczesnych „izmów”, nurtów i stylów.

Nie jest wykluczone, że gdyby Andrzej Czajkowski miał więcej szczęścia i dłużej tworzył, to dziś mówilibyśmy o „Czajkowskim XX wieku”. Natomiast w przebiegu samej Sonaty czuć było dobre porozumienie pomiędzy solistami, dialog muzyczny bez wskazania komu dać żółtą albo czerwoną kartkę. Występ Avdeeva – Chorzelski zakończyła muzyczna ciekawostka, Sonata na altówkę i fortepian Rebecca'i Clarke, która stylistycznie wyrastała z późnego romantyzmu z naleciałościami dalekowschodnimi, gdy idzie o motywikę. Pierwsza inwokacja altówki poprowadziła nas jakby do Chin, ale późniejsze harmonie nakazały powrót na grunt europejski. Emocjonalnie trzyczęściowa Sonata zbliżała się do epokowego dzieła Cesara Francka, tak zgrabnie opisanego w Poszukiwaniu straconego czasu, była tylko trochę nowocześniejsza. Utwór skomponowany w początkach XX wieku miał być „koniem trojańskim” dla ambitnej kobiety, która w męskim przebraniu chciała zasiąść na muzycznym Parnasie jako Anthony Trent. Pomysł spełzł na panewce, ale altowioliści – a jeszcze lepiej altowiolistki – mają przynajmniej coś ładnego do pokazania.

                                                                  Joanna Tumiłowicz

• « poprz.
• nast. »