Przegląd nowości

Trup ściele się gęsto, a jednym z nich jest sama opera – „Tosca” Pucciniego na scenie Opery w Kopenhadze

Szczegóły

Opublikowano: czwartek, 04, wrzesień 2025 18:51

Nawet duńscy recenzenci zwrócili uwagę, że w scenie końcowej opery nie słyszało się pociągania nosem i nikt w pospiechu dyskretnie nie przecierał oczu by zapalone światło nie ujawniło śladów wzruszenia. Tosca to jedna z najbardziej wstrząsających a zarazem najbardziej „przejrzystych” oper. Puccini skomponował ja w roku 1900 opierając się na dramacie francuskiego pisarza Victoriena Sardou, którego akcja rozgrywa się w roku 1800 w Rzymie, w trzech konkretnych lokalizacjach i z wyraźnym podaniem czasu trwania: od popołudnia we wtorek 17 czerwca do wczesnego poranka dnia następnego. Czasy są niespokojne: Napoleon właśnie przegrał walkę o Rzym, który wpada w ręce reakcji, i gdzie panuje przemoc w zwalczaniu progresywnych sił, a przemoc tę utożsamia szef policji (jawnej i tajnej) Scarpia, jeden z bohaterów opery. Dwoje innych, reprezentujących siły postępowe, dobroć serca i oddanie się sztuce, to para kochanków: malarz Mario Cavaradossi i gwiazda sceny operowej Floria Tosca.

Scarpia żywi uczucia dla Tosci i chce ją za wszelką cenę zdobyć, nie przebierając w środkach. W drodze do tego osobistego triumfu może zmiażdżyć każdego przeciwnika, w tym i Cavaradossiego, któremu polityczne preferencje karzą pomoc politycznemu uciekinierowi, Angelottiemu w ukryciu się przed władzą. Scarpia wykorzystuje uczucia Tosci, również jej nieuzasadnioną zazdrość, by zabić jej kochanka. W drugim akcie opery, rozgrywającym się w jego kwaterze główniej umiejscowionej w pałacu Farnese, jesteśmy świadkami jego przebiegłej gry: Tosca, która w tym samym pałacu bierze udział w wielkim koncercie, dowiaduje się o uwięzieniu i torturze swego ukochanego i z oddali słyszy jego okrzyki bólu, czuje się zmuszona zdradzić ukrycie Angelottiego, a tym samym być świadkiem skazania Cavaradossiego na śmierć, wchodzi w układ ze Scarpią, słynącym z przekupstwa: Scarpia obiecuje wolność dla niej i jej kochanka, w zamian za jej cnotę. Tosca zgadza się, lecz gdy tylko dostaje obietnicę, że egzekucja Cavaradossiego będzie tylko „na niby” i ma w ręku przepustkę na opuszczenie Rzymu, zabija Scarpię. W ostatnim akcie Mario oczekuje plutonu egzekucyjnego na platformie Zamku św. Anioła. Tosca pojawia się i wyjaśnia mu sprawę, prosząc by dobrze sfingował upadek po wystrzale. Niestety, Scarpia, choć już zabity, ma jednak ostatnie słowo, rozkaz o fingowanej egzekucji zawierał skryte aluzje, że ma ona być prawdziwa: Mario nie podnosi się z ziemi, zrozpaczona Tosca rzuca się z platformy, kurtyna opada. Opera obfituje we wspaniale sceny: zakończenie pierwszego aktu, gdzie Scarpia grozi Tosce na tle podniosłego Te Deum chóru, sceny między Toscą a Scarpią w drugim akcie i końcowa scena z przepiękną muzyką odgłosów rzymskiego poranka z dźwiękiem licznych dzwonów kościelnych z oddali. 

• « poprz.
• nast. »