Przegląd nowości

Złoci przyjaciele Muzyki w starym Krakowie: Elżbieta Stefańska i jej goście

Szczegóły

Opublikowano: poniedziałek, 01, wrzesień 2025 21:47

Bardzo popularnego Koncertu klawesynowego d-moll BWV 1052 wysłuchaliśmy w wersji zanotowanej przez syna Carla Philippa Emanuela oraz z partią orkiestrową już współcześnie przetransponowaną na drugi klawesyn przez niemieckiego muzykologa Wernera Breiga.

Spośród Sześciu sonat „hamburskiego“ Bacha jak nazywa się Carla Philippa Emanuela, w katalogu Wotquenne'a oznaczonych pod pozycją 92, najbardziej przypadła mi do gustu Es-dur w tempie Andante, w której flet prowadzi dialog z altówką i klawesynem na zasadzie pytań i odpowiedzi.

W Kwartecie D-dur op. 19 Johanna Christiana Bacha, określanego z kolei mianem „londyńskiego“, partia fletu ukształtowana została na sposób wokalny, co uwydatnił jeszcze „śpiewający“ na nim Tomasz Potaczek. O ile akustyka kościoła św. Marcina podczas recitalu Krzysztofa Jakowicza sprzyjała brzmieniu skrzypiec, unosząc je pod sklepienie, to w przypadku klawesynów zatarła selektywność dźwięku, zwłaszcza w przypadku ustępów przeciwstawiających ich partie. Wieczór ten stanowił doskonałe wprowadzenie do przewidzianego nazajutrz występu Jordiego Savalla i towarzyszących mu muzyków.

                                                                  Lesław Czapliński

• « poprz.
• nast. »