

































GaleriaT. Shebanova gra - Pory roku Czajkowskiego
Wydarzenia |
Szukaj w Maestro |
||
|
|
|
||
Przegląd nowościWawel na naszą „Toscę”
Strona 3 z 4
Nie jest to typowa „Tosca chodzona”, ale by dotrzeć na dziedziniec trzeba na własnych nogach wspiąć się na Wzgórze Wawelskie, przejść przez Bramę Herbową ze średniowieczną opuszczaną kratą, ominąć katedrę i przez różową bramę z łacińską inskrypcją Si Deus Nobiscum Quis Contra Nos (Jeżeli Bóg z nami, któż przeciwko nam) wkroczyć na miejsce wydarzenia.
W takim anturażu wysłuchanie opery, która jest wykonywana w absolutnie znakomitym stylu, z solistami jakich nie powstydziłoby się nagranie włoskie z 1992 (Placido Domingo, Catherine Malfitano, Ruggero Raimondi oraz dyrygent Zubin Mehta) może przynieść najwięcej satysfakcji i wzruszeń. I tak też było.
Odtwórczyni roli tytułowej Vanessa Goikoetxea imponowała urodą, ale przede wszystkim doskonałą szkołą wokalną i zmysłem scenicznym. Jeśli przyjrzymy się staremu filmowi z Marią Callas, gdzie uwidoczniona jest scena z II aktu, w której Tosca nagabywana przez barona Scarpię sięga po nóż, to możemy być pewni, że Vanessa brała za wzór Marię. Jeden z najlepszych i najbardziej kompetentnych krytyków tę kreację określił mianem – najlepsza Tosca jaką do tej pory słyszałem. Jej partner Jonathan Tetelman, Amerykanin chilijskiego pochodzenia to także ideał operowego tenora, wysoki, zabójczo przystojny, z głosem, którym lubi się popisywać i nie ukrywać jego zalet na wysokich fermatach, wywołuje swymi natchnionymi ariami łzy w oczach co wrażliwszych melomanek. |
|||
|
Maestro jest tytułem jakim honoruje się najwybitniejszych muzyków wirtuozów dyrygentów śpiewaków i nauczycieli. Właśnie im oraz podążającym za ich przykładem artystom poświęcona jest ta strona |
|||
| 2006 Copyright © Wiesław Sornat (R) All rights reserved MULTART | |||