Przegląd nowości

Perły bytomskiej „Halki”

Szczegóły

Opublikowano: poniedziałek, 30, czerwiec 2025 06:41

Na ostatniej próbie generalnej udało mi się usłyszeć i zobaczyć Annę Wiśniewską-Schoppę w partii tytułowej, co odnotowuję jako wybitne osiągnięcie zarówno w sferze wokalnej, jak i aktorskiej. Jako Jontek partnerował jej debiutant Aleksander Kruczek, dyplomant prof. Jana Ballarina z katowickiej Akademii Muzycznej, przed którym świetlane perspektywy, bo jest czego słuchać w jego spintowym tenorze i obserwować nienaganną sceniczną sylwetkę. Podobała mi się również Marta Huptas w roli Zofii i Zbigniew Wunsch jako Stolnik, którego nie pamiętam tak dobrze śpiewającego, a pamiętam całą jego karierę.

Zaskoczeniem był basowy głos Tomasza Theila, który odezwał się w mniejszej, ale ważnej partii Dziemby. Toż to wywodzący się jeszcze z chóru solista, o którym wkrótce nie jeden raz usłyszymy zwłaszcza, gdy postara się o to wszechwładna, ale mądra dyrekcja. Za czasów Łukasza Goika powstała bowiem kolekcja szczególnie cennych i utalentowanych solistów, a przecież Opera Śląska w swej bogatej historii często słynęła z pięknych głosów.

Wszystko to okazało się na spektaklu premierowym, kiedy to rolą Halki zachwyciła nas wszystkich Izabela Matuła, znacznie przyciemniając moje wspomnienia śląskich Halek, a było ich kilkadziesiąt. Z myślą o tej wszechstronnie utalentowanej sopranistce należy kształtować przyszły repertuar i oczekiwać jej artystycznej wdzięczności. Niestety nie okazała tego inna sopranowa koleżanka, która z dnia na dzień zmieniła nazwisko, zgarnęła zaszczyty i odznaczenia, a macierzysty teatr traktuje co najwyżej drugoplanowo.

Wydaje się podobnie postępować ukraiński baryton Stanisław Kuflyuk, który jako amant Janusz wygląda zbyt obszernie i leciwie, trudny do odróżnienia na scenie od swego teścia Stolnika. Natomiast urzekającą Zofią jest Anna Borucka, a rewelacyjnym Jontkiem – Łukasz Załęski. Natura nie poskąpiła mu urody młodego górala, dodając piękno głosu, którym mistrzowsko wyśpiewuje to, co napisał Stanisław Moniuszko.

Piękna była ta Halka, jak cenna perła, dyrygowana z wysokiej klasy kompetencją, muzykalnością i młodzieńczym entuzjazmem przez Piotra Mazurka, ubrana we wspaniałe kostiumy przez doskonałą w tej materii Dorotę Roqueplo i zespół baletowy, którego nie pamięta tak dobrze pracującego na scenie ukochana przez nas wszystkich, osiemdziesięcioletnia prężna staruszka Opera Śląska.

                                                             Sławomir Pietras

• « poprz.
• nast. »