Przegląd nowości

Radość w 14 krokach

Szczegóły

Opublikowano: czwartek, 22, maj 2025 21:56

Płyta nagrana przez młodą wirtuozkę skrzypiec wraz z dojrzałą już orkiestrą smyczkową Sinfonia Viva założoną i kierowaną przez Tomasza Radziwonowicza, jest bardzo sympatycznym wydarzeniem w branży audiofonicznej. Repertuar złożony z 14 popularnych melodii w opracowaniu Tomasza Radziwonowicza nadaje krążkowi niemalże osobisty charakter. Poszczególne transkrypcje i aranżacje starają się z jednej strony niczego nie uronić z urody solowej partii skrzypcowej wykonywanej przez niezwykle uzdolnioną wiolinistkę Gabrielę Balcerek, z drugiej wprowadzają unowocześniony charakter orkiestrowego akompaniamentu, odbiegający nieco od tradycyjnie przyjętego oryginału.

Swoboda transkrypcji raz posuwa się dalej, np. w Humoresce Dworzaka, innym razem staje się nieco ostrożniejsza, jakby z szacunku dla kompozytorów, w tym np. Fryderyka Chopina, którego Nokturn cis-moll znajduje się tutaj w opracowaniu na skrzypce z orkiestrą. Kilka pozycji poświęconych jest czarodziejowi skrzypcowych perełek Fritzowi Kreislerowi, mamy też inne kompozycje ze skarbnicy muzyki polskiej – Zarzycki, Wieniawski, Bacewiczówna. Dla miłośników muzyki filmowej jest przebój z Misji skomponowany przez Ennio Morricone. Rytmy hiszpańskie reprezentuje Manuel de Falla. Maestrię skrzypcową najlepiej jednak oddają utwory zawierające w sobie cygański koloryt i fantazyjną artykulację instrumentu solowego. Taki rys etno muzyczny pojawia się w Rumuńskich tańcach ludowych Beli Bartoka, a w pełni daje znać o sobie w słynnym Czardaszu Montiego. Tutaj możemy do syta rozkoszować się temperamentem artystki, której skrzypce emanują niepohamowaną swobodą. Bardzo ciekawie też jest zredagowana broszurka dołączona do płyty. Nie ma tutaj zwyczajowej notki biograficznej o solistce Gabrieli Balcerek, jest natomiast jej osobista opowieść o sobie samej, o jej dojrzewaniu, edukacji muzycznej, preferencjach, postępach. Autorka tego dosyć obszernego szkicu z początku stara się być maksymalnie obiektywna i spogląda na siebie jakby z boku. Pisze wtedy o Gabrieli w trzeciej osobie. Później przechodzi do opowieści w pierwszej osobie, a w końcówce, jak to w środowisku muzycznym jest przyjęte, wymienia listę kilkunastu osób, którym jest wdzięczna, którzy przyczynili się do wydania płyty albo zasłużyli w inny sposób. Warto jeszcze dodać, że tytuł płyty Love's Joy (Radość miłości) pochodzi z jednego utworu Fritza Kreislera – w oryginale Liebesfreud i słowo to spina emocjonalnie wszystkie zawarte na płycie kompozycje. Dodajmy tu komentarz samej solistki piszącej w trzeciej osobie: „Taka jest muzyka, którą chce ona przekazać, jest wszystkim tym, co Gabriela czuje: radością, wolnością, naturalnością i ekscytacją w poszukiwaniu własnej drogi”.

                                                                Joanna Tumiłowicz

• « poprz.
• nast. »