Przegląd nowości

„Dziewìąta“ – inauguracja II Festiwalu Mahlerowskiego

Szczegóły

Opublikowano: czwartek, 22, maj 2025 21:56

Mieliśmy więc do czynienia z odczytaniem kładącym nacisk na zbieżności z wcześniejszymi dziełami kompozytora z tego gatunku, między innymi za sprawą wprowadzonych przez niego samego autocytatów.

Jak już wspomniałem w dramaturgii Mahlerowskich symfonii istotną rolę odgrywają potężne, zmasowane tutti, gęste brzmieniowo (potrójna lub poczwórna obsada drzewa i blachy), które wymagają odpowiedniej, głęboko osadzonej w instrumentach artykulacji oraz właściwego wyważenia dynamiki pomiędzy poszczególnymi ich grupami, aby uniknąć wrażenia hałaśliwości.

W "Dziewiątej" momentami słychać nawet jakby zapowiedzi przyszłych klasterów czyli bloków dźwiękowych. Ale to także ustępy o fakturze zgoła kameralnej, na przykład odcinek z grającym fletem na tle waltorni czy dwukrotne sola skrzypcowe w wykonaniu Joanny Konarzewskiej. Tym razem najkorzystniej zaprezentował się kwintet smyczkowy, w różnych natężeniach dynamicznych brzmiąc nasyconym dźwiękiem, zwłaszcza w skrajnych wolnych ogniwach. Na początku pierwszej części Andante comodo jego brzmienie koloryzowane jest dźwiękami waltorni z tłumikiem. Z kolei w trzeciej, oznaczonej jako Rondo - Burleske, to zapowiadający neoklasycyzm zamaszyście zarysowany ustęp w formie fugi. Na długo natomiast pozostanie w uszach powoli zamierające zakończenie jakby pogrążające się w niebycie...

                                                                     Lesław Czapliński

• « poprz.
• nast. »