Przegląd nowości

Starożytność Tytusa bliska współczesności

Szczegóły

Opublikowano: sobota, 10, maj 2025 14:17

Anna Sroka-Hryń wyjaśniła, iż – „La Clemenza di Tito w mojej interpretacji to pogłębiona na poziomie psychologicznym i metafizycznym opowieść o Człowieku, o jego skomplikowanej, delikatnej naturze.  Tito jawi się nie tylko jako Cesarz, ale jako człowiek, człowiek omylny, z krytycznym wglądem w siebie”, ale zarazem pozwoliła swojej scenicznej wyobraźni dopasować różne statyczne sceny do wymogów dzisiejszego widza i słuchacza.

Jeśli np. jeden z bohaterów „migdali się” do atrakcyjnej kobiety, to czemu nie wprowadzić do tego epizodu jeszcze jednego mężczyzny, który w niemal tanecznej scenie wplata się w miłosny duet. To zapewne efekt współpracy choreografki Pauliny Andrzejewskiej-Damięckiej z reżyserką Anną Sroką-Hryń. Udało się też jej ożywić statyczne dywagacje i przemyślenia innego solisty np. zawijaniem rękawów i zdejmowaniem butów oraz skarpetek.

Te na pozór nie mające wiele wspólnego z muzyczną akcją zadania aktorskie wprowadzają dodatkowy aspekt wizualny. Tego typu działań mamy na scenie wiele i niestety niekiedy, jak pojedynek bokserski ogromnego i zwalistego Tytusa w osobie niemieckiego tenora Uwe Stickerta, z filigranową mezzosopranistką z Bułgarii Adanyą Dunn, wygląda groteskowo i komicznie, tym bardziej, że owa śpiewaczka gra „rolę spodenkową” zamachowca czy terrorysty. O wiele lepiej przez naturę wyposażona w ciało jest tutaj Włoszka Serena Farnocchia i patrząc oczami reżysera to ona powinna się zamienić rolami z Adanyą, ale specyfika głosów (sopran i mezzosopran) na to nie pozwoliła. 

• « poprz.
• nast. »