Przegląd nowości

„Śpiewacy norymberscy” w Kopenhadze: Wagner po procesie odbrązowienia

Szczegóły

Opublikowano: sobota, 19, kwiecień 2025 20:18

Cech śpiewaczy Norymbergi, przedstawiciele sztuki zesztywniałej i rygorystycznej, posiadający dawne, przez wieki wycyzelowane reguły, przedstawiony jest w wersji kopenhaskiej jako grupa bardzo starych, żywcem wyjętych z lamusa indywiduów, przygłuchych, kulejących, dla których rytmy i rymy wersetów (dość skomplikowane) ważniejsze są od wyrazu, natchnienia i piękna, przeciwstawiony jest spontanicznej twórczości outsidera, rycerza Walthera von Stoltzinga.

Miłość, będąca podmiotem handlu i interesów (Eva ma być trofeum konkursu śpiewaczego), przeciwstawiona jest spontanicznemu uczuciu, miłości „od pierwszego wejrzenia”, miłości młodej i bezgranicznej.

Na szczęście znajduje się i mediator, mistrz szewski a zarazem wybitny „Mestersanger”, Hans Sachs (postać autentyczna, mająca swe miejsce w historii muzyki), budujący mosty pomiędzy istniejącymi sprzecznościami (zarówno w dziedzinie sztuki, jak i na polu miłosnym), tak że konflikty zostają zgrabnie rozwiązane, Walther zwycięża zarówno konkurs (swą spontaniczną pieśnią, aczkolwiek nie negującą istnienie reguł) jak i pannę młodą, wszystko kończy się tryumfalnie wspaniałą sceną zbiorową, i żaden widz nie może się czuć obojętny na ten róg obfitości pełen najwspanialszej muzyki. Wagner identyfikuje się zarówno z postacią mądrego „wieszcza”, Hansa, jak i z postacią młodego kochanka, Walthera (jak wiadomo z jego biografii sam potrafił się wcielić w obie role równocześnie).

• « poprz.
• nast. »