Przegląd nowości

Kuszenie losu albo Gdy teatr staje się życiem a życie teatrem…

Szczegóły

Opublikowano: piątek, 18, kwiecień 2025 21:24

Szkoda, że ta sekwencja nie została poprzedzona wizją lokalną przeprowadzaną przez śledczych, która następnie znalazłaby artystyczne przetworzenie we wspomnianej próbie. Mogłaby ona z powodzeniem zastąpić drętwą scenę zgromadzenia Stowarzyszenia Rodzin Ofiar zamachu oraz szarlatańskiego seansu psychoterapeutycznego mającego uwolnić od wyniesionych wtedy urazów. To ogniwo satyryczne o wybitnie farsowym charakterze.

Przywołuje narodowe upodobanie do martyrologii graniczącej z nekrofilią, co rezonuje akurat z Wyspiańskim. W tej części przedstawienia umieszczono w głębi olbrzymią lustrzaną taflę, w której odbija się publiczność. Od prezentacji spektaklu Sashy Waltz Lustrzane neurony w ramach ubiegłorocznej "Boskiej komedii" efekt ten zdaje się upowszechniać (Czerwone i czarne w Łaźni Nowej). Czyżby ją podstawiono w myśl Gogolowskiego aforyzmu: Z kogo się śmiejecie? Z samych siebie się śmiejecie?

• « poprz.
• nast. »