Przegląd nowości

Kuszenie losu albo Gdy teatr staje się życiem a życie teatrem…

Szczegóły

Opublikowano: piątek, 18, kwiecień 2025 21:24

Po przerwaniu przedstawienia opuszczony zostaje ekran, na którym wyświetlane są bieżące relacje telewizyjne z mających miejsce zajść, przy czym dziennikarze, co znamienne, mylą Wyzwolenie z Dziadami. Pojawiają się wypowiedzi Andrzeja Dudy oraz Donaldów: Tuska i Trumpa wygenerowane za pomocą sztucznej inteligencji. Nie wiadomo, czy protagoniści polskiej sceny politycznej odmówili zagrania siebie samych, czy też w ogóle się o to do nich zwrócono?

Od dawna zastanawiano się nad wpływem wywieranym przez sztukę na otaczającą rzeczywistość (zrewoltowane tłumy wylegające na miasto po spektaklach Niemej z Portici Aubera i wszczynające zamieszki, wskutek których powstała niepodległa Belgia). I na odwrót, na ile życie inspiruje sztukę? Poniekąd jest tak w ostatniej, autotematycznej sekwencji próby teatralnej, kiedy usiłuje się na tej samej scenie odtworzyć tragiczne wypadki sprzed lat, częściowo z udziałem jej realnych uczestników (Radosław Krzyżowski wykonujący wówczas rolę Konrada). Ma on powtórzyć na scenie sytuację, kiedy przyszło mu zawiadomić matkę o śmierci kolegi, a jej syna.

Przy okazji mamy do czynienia z autoironią, skoro parodiuje się jak niezręcznie ujął to w słowa zatrudniony w tym celu dramaturg. Z kolei sposób w jaki grająca Matkę Dorota Segda tworzy warianty możliwych jej reakcji stanowi prawdziwy majstersztyk aktorskiej sztuki. Jednocześnie dochodzi do dowcipnej konfrontacji pomiędzy nią i młodym adeptem w osobie Kamila Pudlika, jeśli zważy się, że poza sceną była ona do niedawna rektorką miejscowej Akademii Teatralnej za której jeszcze kadencji tenże niedawno ukończył studia. 

• « poprz.
• nast. »