Przegląd nowości

Wodzirejów było wielu…

Szczegóły

Opublikowano: środa, 16, kwiecień 2025 18:50

Momentami spektakl sprawia wrażenie montażu skeczów. Do takiego zaliczyć należy opowieść o pijanym dyrektorze w roli Dyndalskiego w Zemście, brawurowo rozegraną przez wspomnianego Meyera w osobie Rafała Kronenbergera, ale nie mającą nic wspólnego z filmem, o co pretensję żywił Feliks Falk. Ale podwójny autor: scenarzysta i reżyser zawsze będzie inaczej to widział.

Kiedy wraz z kolejnymi intrygami Danielaków wypadki nabierają tempa, uruchomiona zostaje obrotowa scena, między innymi w trakcie jego spotkań z piosenkarzem Przybylskim, co coraz bardziej dynamizuje akcję na podobieństwo filmowego montażu.

Aktorzy wykazują się znacznymi umiejętnościami interaktywnymi, ponieważ od czasu do czasu wchodzą w bezpośrednie relacje z publicznością. Skorzystałem z okazji i do aktorki grającej klnącą wróżkę, gdy przechodziła obok mnie zwróciłem się ze słowami: To nieładnie tak przeklinać publicznie, na co ona przytomnie zaripostowała improwizując: Wolno mi przeklinać, bo jestem sfrustrowana. Do finału wciągnięci zostają na scenę chętni spośród widzów, dopóki nie wtargnie jeden z podstępnie wyeliminowanych rywali i nie znokautuje tytułowego Wodzireja, tym razem w wydaniu Adama Szostaka. Pozostaje otwartą kwestią, czy opolski Wodzirej w reżyserii Marcina Libera (wcześniej inspirujący się nim spektakle powstały w Koszalinie i w warszawskiej Ymce w reżyserii Remigiusza Brzyka) jest podróżą sentymentalną do Gierkowskiej ery modernizacji PRL-u, czy też posiada odniesienia do współczesności? 

• « poprz.
• nast. »