Przegląd nowości

Pomiędzy programowością a absolutnym wymiarem muzyki

Szczegóły

Opublikowano: czwartek, 03, kwiecień 2025 22:40

Stanowi rodzaj niewielkiego poematu symfonicznego, wykorzystującego efekty sonorystyczne do celów opisowych, do pewnego stopnia ilustrujących biblijną przypowieść. Podczas omawianego wykonania wzmocniono tę tendencję wizualizacją Dariusza Gorczycy, odnoszącą się nie tyle do przebiegu muzycznego, ile ikonografii związanej z wizją tytułowego Jakuba.

Dyrygent wyraziście zarysował płaszczyzny narracyjne, poczynając od obsesyjnie powracających akordów blachy, na tle których rozbrzmiewają nieziemskie dźwięki okaryn (pierwotnie kompozytor uszyma wyobraźni słyszał w tej roli oceaniczne muszle), przeplatane odcinkami aleatorycznej natury, z rozlegającym pod koniec sygnałem rogów.

W tym ostatnim przypadku zabrakło mi ich stopniowego cichnięcia. Inną formą występowania pierwiastka programowego jest tekst słowny. Sekwencja Jacopone de Todi w przekładzie Józefa Jankowskiego wykorzystał Karol Szymanowski w swoim 53 opusie. Piątkowa interpretacja Stabat Mater do pewnego stopnia oczyszczona została z kanonicznej tradycji wykonawczej ustanowionej przez Witolda Rowickiego oraz Stefanię Woytowicz, Krystynę Szczepańską i Andrzeja Hiolskiego, przez długi czas stanowiącej punkt odniesienia dla innych dyrygentów i solistów. 

• « poprz.
• nast. »