

































GaleriaT. Shebanova gra - Pory roku Czajkowskiego
Wydarzenia |
Szukaj w Maestro |
||
|
|
|
||
Przegląd nowościKim pan był, panie Sorel, synu cieśli? (Ballada w cieniu gilotyny)
Strona 1 z 3
W tym celu uruchomione zostaje pośmiertne śledztwo. Czyżby w ramach procesu rehabilitacyjnego? W związku z nim odbywa się nawet ekshumacja z podziemnej krypty (czytaj: zapadni) biskupa, nawet w zaświatach uzależnionego od... biszkoptów i madery. Tym sposobem staje się uosobieniem kościoła opływającego w materialne dostatki.
W szerszym znaczeniu ekshumowano Stendhala z jego Czerwonym i czarnym (scen. Krzysztof Szekalski), by za jego pośrednictwem ukazać kondycję współczesnego świata oraz instytucji „trzymających władzę“, choć ograniczono się właściwie do jednej, do kościoła. A zatem podstawiono im stendhalowskie lustro, które zamiast przechadzać się po gościńcu, zatrzymało się na scenie Łaźni Nowej (premiera: 23 marca 2025) i przybrało panoramiczny kształt. Umieszczona z tyłu niego kurtyna sprawia, że dopóki się nie rozsunie, to odbijają się w nim schodzący widzowie.
Mogą więc przejrzeć się w nim i stworzyć zbiorowy portret współczesnej polskiej publiczności, skąd i z czym przychodzi na spektakl, zanim on sam się rozpocznie. Skądinąd skupia się on raczej na współczesnych problemach jak nadużycia seksualne ze strony księży, prawdopodobnie występujące w czasach akcji literackiego pierwowzoru, ale wtedy nieobecne w publicznym dyskursie. To także zabieg przerwania ciąży kochanki bohatera, przeprowadzony rzekomo w zaciszu klasztoru, w powieści natomiast dziecko się urodzi i przeżyje ojca. |
|||
|
Maestro jest tytułem jakim honoruje się najwybitniejszych muzyków wirtuozów dyrygentów śpiewaków i nauczycieli. Właśnie im oraz podążającym za ich przykładem artystom poświęcona jest ta strona |
|||
| 2006 Copyright © Wiesław Sornat (R) All rights reserved MULTART | |||