Przegląd nowości

Prawdziwa miłość nie zna strachu – „Fidelio“ z MET

Szczegóły

Opublikowano: środa, 19, marzec 2025 21:43

Nie sposób nie wspomnieć też o Stephenie Millingu jako Don Fernando, postaci pojawiającej się pod koniec akcji przede wszystkim z powodu konieczności rozwikłania dramatycznej intrygi (niczym późniejszy książę Otokar w Wolnym strzelcu), w którą jednak tchnął życie ten duński bas. Nad całością od strony muzycznej pieczę sprawowała fińska kapelmistrzyni Susanna Mälkki.

Wykazała się szczególną wrażliwością w ustępach symfonicznych, a więc plastycznie zarysowując materiał tematyczny składający się na zwartą uwerturę oraz roztaczając mroczny klimat wstępu do drugiego aktu, odmalowującego grozę lochu z uwięzionym Florestanem i stanowiącego wprowadzenie do wielkiej sceny z jego udziałem.

Nieco humorystyczne wrażenie wywiera natomiast finałowa apoteoza wolności, kiedy oswobodzeni więźniowie, żołnierze i cywile, ofiary i oprawcy dają upust radości, infantylnie podskakując i łącząc się w pary wirujące w tańcu, podczas gdy w tle, na konnym pomniku, z którego strącono upadłego politycznie jeźdźca, dokonuje się egzekucja Pizarra. Gdy na niezbyt stabilnym elemencie dekoracji zakładano Tomaszowi Koniecznemu pętlę, drżałem, by nie doszło do jakiegoś nieszczęścia, jak wcześniej, kiedy Lise Davidsen i René Pape schodzili do lochu Florestana po długiej drabince. A w teatrze tym dochodziło już do tragicznych wypadków, których świadkiem był Mariusz Kwiecień, a później sam uległ jednemu z nich.

                                                                        Lesław Czapliński

• « poprz.
• nast. »