Przegląd nowości

Barcelona – śladami Marcelli Sembrich-Kochańskiej

Szczegóły

Opublikowano: środa, 19, marzec 2025 21:45

Wydaje się, że słowa Mozarta o życiu i śmierci były punktem wyjścia dla interpretacji przez Romea Castellucciego, reżysera, scenografa, projektanta kostiumów i oświetleniowca, tego wyjątkowego Requiem. Chyba jednak nie znalazł jednoznacznej odpowiedzi na pytanie skąd się bierze ludzki lęk przed śmiercią i odchodzeniem, ale skutecznie przemówił przez piękno wizualne do wyobraźni widza, szczególnie w teraźniejszości, kiedy nasza wrażliwość jest ikonograficzna, wirtualna a nie zmysłowa. Interpretowane w ten sposób dzieło nie zatraciło swoich walorów, przeciwnie, nie było tylko pożegnalnym lamentem, ale stało się nadzieją na odrodzenie istnienia.

Dzięki świetnemu wykonaniu muzyki przez orkiestrę pod dyrekcją Giovanniego Antoniniego i chórowi, którym kieruje Pablo Assante, można je było przeżywać jeszcze bardziej zmysłowo niżby w wykonaniu tylko koncertowym. Siłę takiego oddziaływania wzmacniał również kwartet solistów: Anna Prohaska (sopran), Marina Viotti (mezzosopran), Levy Sekgapane (tenor) i Nikola Ulivieri (bas).

Ich głosy miały odpowiednią moc i przejmująco brzmiały w solowych ariach i dobrze harmonizowały ze sobą we fragmentach ansamblowych. Warto tu wspomnieć, że chór Gran Teatre del Liceu, istnieje od 1847 roku i cieszy się od prawie 175 lat wielkim uznaniem w świecie operowym, a jego prestiż od podstaw budowali tacy mistrzowie jak: Arturo Toscanini, Richard Strauss, Pietro Mascagni, Igor Strawiński, Manuel de Falla i wielu innych. Wolfgang Amadeus Mozart był kompozytorem bardzo bliskim Marcelli Sembrich-Kochańskiej.

• « poprz.
• nast. »