Przegląd nowości

Barcelona – śladami Marcelli Sembrich-Kochańskiej

Szczegóły

Opublikowano: środa, 19, marzec 2025 21:45

Na jego program, złożyły się: II akt Proroka Meyerbeera, scena i rondo z Lunatyczki, IV akt Hamleta, aria z Czarodziejskiego fletu (bisowana) i Serenada napolitana Emila Paladilhe’a. Na koniec zabrzmiały pierwsze akordy hiszpańskiej Malagueñi, co publiczność przyjęła z wielką radością. Sembrich, jak pisano, „z przeczystą dykcją i andaluzyjską gracją” zaśpiewała pieśń, po czym zmuszona była powtórzyć Malagueñę aż trzy razy. Na koniec wręczono jej kwiaty i dary. 

Kolejny kontrakt, tym razem na występy w Barcelonie był korzystny, opiewał na 4-6 przedstawień w Teatro de Liceo w grudniu 1884 roku. Przyjechała tu prosto ze stolicy Francji, mimo groźby długiej kwarantanny na granicy z Hiszpanią wobec grasującej wtedy w Europie epidemii cholery. Z późniejszych wspomnień artystki wiadomo, że zadebiutowała w Barcelonie wyjątkowo Traviatą, a przedstawienie wypadło dobrze. Jednak w następnym, Łucji z Lammermoor, partnerem jej był baryton, którego publiczność nie chciała słuchać: zaczęła syczeć, krzyczeć, i hałasować.

W II akcie Sembrich tego nie zniosła; zeszła ze sceny zrywając spektakl, i cały kontrakt. W dzienniczku, gdzie odnotowywała wszystkie występy, zapisała (ponoć jedyny raz) „fiasco”. Następnie wyjechała do Madrytu, a kolejnym etapem podróży była Lizbona (styczeń-luty 1885). Spotkały ją tam i spadły na nią (dosłownie) wyjątkowo oryginalne objawy hołdu składane operowej gwieździe. Do Madrytu z występami wróciła jeszcze w 1890 roku, ale o tym przy innej okazji. W czasie pobytu w Barcelonie chciałem być w Gran Teatre del Liceu na takim spektaklu, w którym kiedyś występowała Marcella Sembrich-Kochańska.

• « poprz.
• nast. »