Przegląd nowości

Wybuchowy fortepian

Szczegóły

Opublikowano: niedziela, 09, marzec 2025 18:39

Drugim istotnym elementem przedstawienia była muzyka. Tło do niemych scen powstańczej grozy ilustrowała „tapeta” stworzona przez Fabiana Włodarka, akordeonistę i pianistę, absolwenta Akademii Muzycznej w Warszawie, który jest kompozytorem muzyki do wielu spektakli teatralnych. Słyszeliśmy zmiksowany pogłos niskich dźwięków fortepianu z elektronicznym szumem, ale w sekwencjach zabawowych i refleksyjnych pojawiały się melodie z popularnych przebojów 20-lecia międzywojennego, choć w którymś momencie aktorzy serwują nam także patriotyczne strofy Warszawianki. Iść i walczyć, czy zostać i przeżyć, to jest dylemat poruszany w przedstawieniu.

Także Jacek Fedorowicz wyznaje, że nie wie, czy byłby w stanie zachować się tak, jak bohater z warszawskiego pomnika Małego Powstańca na Podwalu. Również repertuar przywoływanych piosenek kieruje naszą uwagę w stronę miłości, delikatnych uczuć rodzących się wiosną. Patrycja Grzywińska, odpowiadająca również za układy choreograficzne scen z tańcem, śpiewa wspaniale, bez jakiegokolwiek akompaniamentu, Kiedy znów zakwitną białe bzy ze słowami Mariana Hemara i jest w tym zawarte żarliwe, a właściwie rozpaczliwe pytanie: Kiedy to się skończy?

Natomiast najbardziej znaczącym i przejmującym rekwizytem przedstawienia jest pojawiający się przy końcu „wrak” fortepianu z wiekiem przebitym pociskiem i z wieloma śladami od kul, jednak jeszcze wydobywający dźwięki. To dzieło scenografów Krystiana Szymczaka i Wojciecha Miksa. W tym „wraku” młodzi uczestnicy spektaklu dostrzegają niebezpieczeństwo, bo w pudle rezonansowym pozostał jeszcze niewypał bomby lub pocisku artyleryjskiego, tymczasem Jacek Fedorowicz dosyć beztrosko wygrywa kilkoma palcami na tym uszkodzonym instrumencie melodię innego przeboju Mieczysława Fogga Tango Milonga. Do eksplozji na szczęście nie dochodzi. Opuszczamy Teatr Collegium Nobilium uspokojeni, że nieszczęście nas ominęło.

                                                          Joanna Tumiłowicz

• « poprz.
• nast. »