Przegląd nowości

„Purytanie” Belliniego w Opéra national de Paris

Szczegóły

Opublikowano: niedziela, 02, marzec 2025 11:31

Laurent Pelly, reżyser i zarazem kostiumolog, współpracujący przy tej okazji ze scenografką Chantal Thomas i oświetleniowcem Joëlem Adamem, nadaje swojej wizji wyraźny rys historyczny, ale zarazem przenosi ją w wymiar symboliczny, mający odzwierciedlać stan psychiczny Elwiry. To dlatego unosząca się do góry kurtyna odsłania szarą, rozległą i w znacznej mierze pustą przestrzeń, w której przemieszczają się protagoniści i chór.

W tym celowo pozbawionym plastycznej atrakcyjności obrazie głównym elementem scenografii jest osadzona na obrotówce i wyobrażająca angielski zamek szkieletowa struktura. Bohaterka nieustannie wędruje po łączących jej różne elementy metalowych kładkach i schodach. Ze składających się na ową konstrukcję prętów ukształtowany jest też w drugim akcie pokój Elwiry, przyjmujący tutaj formę klatki-więzienia, zamkowe mury czy górująca nad wszystkim wieża.

Ponadto ta cała architektoniczna dekoracja umieszczona jest na tle zmieniającego zabarwienie - w zależności od emocji protagonistów - i wypełniajacego tło ekranu. W taki prosty, ale dramaturgicznie jakże skuteczny sposób Laurent Pelly symbolizuje mentalne uwięzienie głównej bohaterki w moralnych i społecznych konwencjach, a także jej uwikłanie w polityczne konflikty, na które nie ma ona najmniejszego wpływu. Co istotne, poruszające się wewnątrz otwartej na wszystkie strony struktury postacie nie mają możliwości ukrycia się przed innymi, co nieustannie pozbawia ich momentów intymności. 

• « poprz.
• nast. »