Przegląd nowości

Wiara i szkiełko albo Musi umrzeć, co ma żyć – Opera Rara 2025

Szczegóły

Opublikowano: sobota, 22, luty 2025 18:03

Ich hasłami wywoławczymi są: Pożegnanie (Rapsodia „Podróż zimowa w góry Harzu“ op. 53 na alt, chór męski i orkiestrę), Transfiguracje (Pieśń losu op. 89, podobnie jak poprzedni utwór do słów Johanna Wolfganga Goethego), Oczyszczenie (Pieśń przeznaczenia op. 54 do poezji Friedricha Hölderlina) oraz Introspekcja(Pieśni żałobne op. 82 do wierszy Friedricha Schillera). 

Wpisują się one w ideę wiecznego powrotu poprzez pośmiertny powrót do czterech żywiołów: oczyszczającej wody (lejące się z góry strumienie, przemieniające wniesioną papierową trumnę w biały całun, a następnie wykorzystywanej do obmycia zwłok pod postacią kobiecego ciała) oraz ognia (zapalone świece), powietrza (dymy i kadzidła) i ziemi, przywołanej za sprawą kamieni składanych żydowskim obyczajem na grobie.

Na ten ostatni aspekt wskazywałyby też stroje żałobników (kost. Natalia Kitamikado), a co za tym idzie idea wiecznego powrotu wpisywałaby się w pojęcie gilgul czyli wędrówki dusz (גלגולנשמות), odradzających się w nowych ciałach (finałowa apoteoza z udziałem ośmiu nagich postaci). Muzyka Brahmsa o wyraźnie akademickich znamionach przydawała całości wymiar wyzbytego z tragizmu, olimpijskiego spokoju i pogodzenia z odwiecznymi prawami natury pod postacią bezosobowego losu. Głębokim altem śpiewała Justyna Rapacz, zwracając uwagę płynnym prowadzeniem frazy kształtowanej za pomocą spokojnego, nieśpiesznie rozwijającego się legato oraz portamenti niepostrzeżenie łączących odległe dźwięki. 

• « poprz.
• nast. »