Przegląd nowości

Mitrydates: pomiędzy barokiem a klasycyzmem – Opera Rara 2025

Szczegóły

Opublikowano: poniedziałek, 10, luty 2025 23:44

Ponadto zawiera ona znaczne przeskoki interwałowe, na przykład w pierwszej arii nr 1 Al destin che la minaccia z I aktu. Z najlepszej strony artystka zaprezentowała się zatem we wzruszającej kawatynie nr 21 Pallid'ombre, che scorgete z III aktu, wtopionej w większą scenę w formie recitativo accompagnato, której interpretacja odznaczała się znaczną kulturą śpiewu.

W pierwotnie przeznaczonej dla kastrata partii Sifare, drugiego syna tytułowego bohatera, wystąpiła Joanna Sojka. Najbardziej ujmował słuchaczy jej śpiew mezza voce w arii nr 13 Lungi da te, mio bene z rogiem obbligato, przypominającej późniejszą Fiordiligi z Così fan tutte, choć przyznam się szczerze, że w tym przypadku wolę instrument z wentylem niż historyczny.

Dokonano nielicznych skrótów, przy czym Marsz z I aktu przeniesiono i wykorzystano jako wstęp do drugiej części po przerwie, wprowadzonej w połowie II aktu. Żałuję, że Capellaæ Cracoviensis nie poprowadził pracujący z nią na co dzień Jan Tomasz Adamus, który posiadł umiejętność właściwego kształtowania dramaturgii wykonywanych dzieł. Przekazanie batuty w ręce Philippe'a Jarousskyego, będącego przede wszystkim kontratenorem, sprawiło, że zabrakło większej śmiałości w zakresie skontrastowania poszczególnych numerów, co przełamałoby wspomniany ich schematyzm i ożywiło wykonanie, czego oczekiwałoby się w przypadku prezentacji koncertowej, a więc pozbawionej akcji scenicznej.

                                                                        Lesław Czapliński

• « poprz.
• nast. »