Przegląd nowości

Drzewo kosmiczne i krytyka Napoleona

Szczegóły

Opublikowano: środa, 05, luty 2025 21:14

W przypadku obu tych utworów skupię się nie na założeniach formalnych kompozycji, wydumanych przez autora, tak jakby on bez pewnego schematu nie wiedział co i jak tworzyć, ale na własnych odczuciach słuchowych, bo w końcu po to orkiestra gra, po to dyrygent ją prowadzi, aby stworzyć jakiś w miarę czytelny obraz muzyczny. Nie musi być to dźwiękonaśladowczy obraz np. kury, wystrzałów armatnich czy jęków potępionych dusz, ale idący za językiem samej muzyki nastrój, abstrakt, sugestia, podziw albo niechęć.

Dwunastoczęściowa wizja Arbor cosmica formalnie opierająca się na rozłożonym akordzie h-c-fis, zarówno w górę, jak w dół, w soczystym brzmieniu smyczków Orkiestry Kameralnej Miasta Tychy po kierunkiem Marka Mosia, zaczęła od pewnego momentu przypominać coś, jak parafrazę „harnasiowej” pieśniczki w stylu Ej wolny ja wolny jako ptaszek polny. Najmocniej brzmienie takiej góralskiej kapeli zadźwięczało w Moderato,a gdy kontrabasista z wiolonczelami powtórzył z impetem zaiście folklorystycznym kilka razy tę samą nutę, to jego ostinato wypadło zupełnie jak góralska basetla.

• « poprz.
• nast. »