Przegląd nowości

„Tristan i Izolda” Wagnera w Opéra Royal de Wallonie w Liège

Szczegóły

Opublikowano: wtorek, 04, luty 2025 21:34

Francuski reżyser Jean-Claude Berutti zmierzył się z owym wyzwaniem z wyczuwalnym entuzjazmem i charakteryzującą go pasją, a ostateczny rezultat - pomimo pewnych zastrzeżeń - zasługuje na szacunek. Już od samego początku widza oczarowuje oprawa plastyczna spektaklu (sugestywna scenografia Rudy’ego Sabounghiego i nieszablonowe kostiumy Jeanny Kratochwil), atrakcyjnie i pomysłowo wykorzystująca projekcje wideo Juliena Souliera. 

Te ostatnie ukazują poetycko-nostalgiczne perspektywy bezkresnego morza, które przecież odgrywa istotną funkcję w całej fabule dzieła, ale także przywołują - w drugim akcie - naturę, za pomocą prezentowanych pod różnymi kątami ujęć ogrodu. Po podniesieniu kurtyny pojawia się Tristan, siedzący na wózku inwalidzkim w jakimś pomieszczeniu szpitalnym, w którym od czasu do czasu kręci się wokół niego otaczająca go pielęgnacją medyczną obsługa.

Co intrygujące, bohaterowi nieustannie towarzyszy jego identycznie odziane alter ego (aktor Thierry Hellin), wchodzące we wszystkich sytuacjach w interakcje ze swoim pierwowzorem. Jak widać reżyser wykorzystuje stosowany już wielokrotnie w teatrze pomysł rozgrywania zawartej w libretcie historii jako projekcji rozgorączkowanego umysłu protagonisty: podstarzały i schorowany Tristan żyje już tylko wyłącznie wspomnieniami z przeszłości. Od pewnego momentu następuje tu jednak w narracji dramaturgicznej rozczarowujące pęknięcie. Dzieje się tak w akcie trzecim, kiedy Jean-Claude Berutti przebiera Króla Marka, Gorwenala, Brangenę i Melota za członków personelu medycznego wzmiankowanego szpitala. 

• « poprz.
• nast. »