

































GaleriaT. Shebanova gra - Pory roku Czajkowskiego
Wydarzenia |
Szukaj w Maestro |
||
|
|
|
||
Przegląd nowości„Tristan i Izolda” Wagnera w Opéra Royal de Wallonie w Liège
Strona 4 z 6
Do każdego z tych stanów ducha Haroutounian potrafiła dobrać odpowiednią emisję i barwę głosu, który w kluczowych scenach nabierał wspaniałego blasku i niesłychanej mocy. Jej wagnerowski debiut zapowiada rozpoczęcie nowego i obiecującego etapu w pięknie się rozwijającej karierze.
Żywą kreację w roli Brangeny stworzyła bardzo tutaj oczekiwana Violeta Urmana, która - niezależnie od tego, że najlepsze lata swojej formy wokalnej ma już za sobą - ujęła lirycznym zabarwieniem wciąż jeszcze niezawodnie i wyraziście brzmiącego głosu. Podobać się też mógł gęsto nasycony bas Evgeny’ego Stavinsky’ego, którego występ nie odznaczał się jednak wokalnie ani scenicznie wymaganym w roli Króla Marka autorytetem. Satysfakcję mogło sprawić pojawienie się w obsadzie śpiewającego szlachetnym barytonem Brigera Radde’a w partii Gorwenala.
Zaś Alexander Marev wzbudził w drugoplanowej roli Melota, zdrajcy potajemnie zakochanego w Izoldzie, szczere zaciekawienie zdolnością do przekazywania artystycznej prawdy ucieleśnianej przezeń postaci. Fascynujące arcydzieło Wagnera przywołuje mityczną historię bohaterów legendy celtyckiej. Jednocześnie nabiera symbolicznego wymiaru wizji nieszczęśliwej, gdyż niemożliwej do pełnego zaspokojenia na ziemi miłości, która się spełni dopiero w momencie śmierci kochanków. Nadanie owej wypełnionej metaforyczną treścią operze formy scenicznej z pewnością nie należy do łatwych zadań. |
|||
|
Maestro jest tytułem jakim honoruje się najwybitniejszych muzyków wirtuozów dyrygentów śpiewaków i nauczycieli. Właśnie im oraz podążającym za ich przykładem artystom poświęcona jest ta strona |
|||
| 2006 Copyright © Wiesław Sornat (R) All rights reserved MULTART | |||