Przegląd nowości

Songi pod Brechta i Weilla

Szczegóły

Opublikowano: niedziela, 15, grudzień 2024 21:22

Nie można powiedzieć, że również od strony wkładu muzycznego opera jest zrobiona nieprofesjonalnie, bo poza Kurtem Weillem daje tu propozycję swojej partytury Kasia Głowicka, która w 2001 ukończyła kompozycję pod kierunkiem Grażyny Pstrokońskiej-Nawratil w Akademii Muzycznej we Wrocławiu. W 2000 odbyła roczny staż w Conservatoire National de Région de Strasbourg u Ivana Fedele. Następnie studiowała w Koninklijk Conservatorium w Hadze, w klasie kompozycji Louisa Andriessena.

W 2008 otrzymała tytuł doktora (PhD) w Sonic Arts Research przy Centre Queen’s University w Belfaście. Brała także udział w międzynarodowych kursach kompozytorskich w Krakowie, Wiedniu, Radziejowicach, Brukseli, Apeldoorn (Holandia), Darlington (Anglia) i Avignonie, prowadzonych przez różne współczesne sławy – z rodzimych wymienimy Hannę Kulenty, Zygmunta Krauzego i Bogusława Schaeffera.

Trudno o lepsze rekomendacje. To co przygotowała do drugiej części, czyli tzw. Afterparty do czegoś z lat 20. XX wieku, czyli Mahagonny, jest panoramą songów dosyć luźno przypiętych do naszych bolączek XXI wieku, gdzie są zarówno kwestie pekuniarne, migracyjne, tożsamościowe, rodzinne, ale także wydumane, tak jakby 100 lat temu, za czasów Brechta i Weilla, ich nie było. Tak czy inaczej reżyser tego dwudzielnego przedsięwzięcia Krystian Lada, także autor minimalistycznej scenografii tłumaczy, że zadowolony jest z wyboru kompozytorki do Afterparty, bo jego zdaniem „Kasia się inspiruje muzyką Weilla i jako jedna z nielicznych kompozytorek jest zainteresowana pisaniem melodii, które wpadają w ucho, tzn. chce, żeby ludzie wychodzący z jej spektakli mogli zanucić te piosenki”. 

• « poprz.
• nast. »