Przegląd nowości

Obecność na estradzie Franka Petera Zimmermanna zobowiązuje…

Szczegóły

Opublikowano: niedziela, 10, listopad 2024 07:15

Przeszarżowanie dynamiczne prowadzi w końcu u słuchacza do zmęczenia, a w sztuce największy efekt wywiera odpowiednie wyważenie wszelkiego rodzaju kontrastów. Za to Muzyka jesieni Andrzeja Panufnika w skameralizowanej obsadzie bez skrzypiec, odznaczała się brzmieniowym wyrafinowaniem, z dominujacym uporczywym ostinato harfy, czelesty i fortepianu.

Utwór ten potwierdza zarazem asemantyczny charakter muzyki, pod której przebieg podkładać można dowolne treści programowe, albowiem równie dobrze mógł się on kojarzyć z zasugerowanym przez tytuł jesiennymi impresjami (partie harfy i czelesty oraz fletów i dzwonów orkiestrowych), co kompozycją odnoszącą się do batalistyki (werble i wielki bęben). I wszystko byłoby dobrze, gdyby 18 października koncert Filharmonii Krakowskiej nie został zadedykowany pamięci Andrzeja Markowskiego w stulecie jego urodzin, a jednocześnie program niewiele miał wspólnego z jego preferencjami repertuarowymi.

Również w czasie kierownictwa artystycznego w Filharmonii Krakowskiej poświęcił się głównie propagowaniu muzyki dawnej (np. Monteverdiego) oraz wtedy współczesnej, powołując w tym celu zespół kameralny. Dokonywał licznych prawykonań kompozycji Krzysztofa Pendereckiego czy Henryka Mikołaja Góreckiego (Ad matrem i II Symfonii), ale także uczestniczył w pierwszym nagraniu Carré Karlheinza Stockhausena pod swoją i autora dyrekcją, a także Michaela Gielena i Mauricio Kagela. Z przyczyn oczywistych nie mógł dyrygować dziełami Panufnika jako emigranta objętego zapisem cenzury, co najwyżej pod koniec życia, kiedy został on zdjęty. Do jego śmierci nie był też w Polsce wykonywany Koncert skrzypcowy Roberta Schumanna.

                                                                             Lesław Czapliński

• « poprz.
• nast. »