Przegląd nowości

Z rekomendacji Antoniego Wita

Szczegóły

Opublikowano: czwartek, 07, listopad 2024 12:27

Trzeba przyznać, że Antoni Wit ma szczęśliwą rękę do zgłębiających u niego tajniki dyrygentury. Dobrego imienia jako pedagogowi przysparzają mu Rafał Janiak, dyrektor artystyczny Teatru Wielkiego w Łodzi, i Dawid Runtz, pierwszy dyrygent Polskiej Opery Królewskiej w Warszawie. I właśnie ten ostatni poprowadził wczorajszy występ krakowskich filharmoników. Najpiękniejszy koncert wiolonczelowy wszechczasów jakim niewątpliwie jest Opus 104 Antonina Dvořáka stanowi nie lada wyzwanie dla jego wykonawców.

Nie słyszałem jeszcze tak muzykalnie zagranego pod względem dynamicznym i agogicznym (różnicowanie tempa) wstępu, z wyciszonymi smyczkami i krótkim solo waltorni na ich tle, kiedy nieomal przestaje się odczuwać upływ czasu. Nieraz mówi się o współpracy solisty z dyrygentem i prowadzonym przezeń zespołem, ale w tym przypadku ich porozumienie było idealne. Nieziemskim pięknem odznaczało się drugie wejście wiolonczeli w dynamice pianissimo i następujący dwugłos z fletem Natalii Jarząbek.

I znów nie oczekiwało się dalszego rozwoju, kontemplując piękno tego ustępu. Myślałem, że ten utwór tyleż razy słuchany nie ma już przede mną żadnych tajemnic, a jednak odkrywałem zaskakujące detale, które gubiły się w mniej finezyjnym prowadzeniu orkiestry, zwłaszcza w ustępach tutti. A tu Dawid Runtz plastycznie kształtował plany dynamiczne poszczególnych sekcji instrumentów, różnicując ich proporcje brzmieniowe. Zwracała uwagę artykulacja grupy wiolonczel tworzących osnowę dla ekspozycji tematu finału. Również pod koniec tej części Marcin Zdunik urzekał delikatnymi pasażami, po czym tok muzyczny nieomal ustał, zanim wyłoniło się crescendo kody.

• « poprz.
• nast. »